Καράκας, διεθνεῖς ἀλλαγὲς

Ἡ διεθνὴς ἰσορροπία κρίνεται στὴν Βενεζουέλα, μὲ τὴν ἐξέγερση κατὰ τοῦ φασιστικοῦ καθεστῶτος καὶ μὲ τὴν ἀντιπολίτευση στὴν πρώτη γραμμή∙ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος σπεύδει ἀναγνωρίσαι τοὺς δημοκρατικοὺς ἀγῶνες, ἂν καὶ τοὺς περιφρονεῖ στὴν χώρα του, ἐνῶ οἱ Εὐρωπαῖοι τοῦ συμπαραστέκονται, ἔστω κι ἂν ἔχουν ἐπιφυλάξεις ἀπέναντί του∙ Ρῶσοι, Κινέζοι, Τοῦρκοι, στηρίζουν τὸν δικτάτορα, διότι τὸν θεωροῦν ὡς κύριο ἀνταγωνιστὴ τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων στὴν Λατινικὴ Ἀμερική, ἀλλὰ καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος, μᾶλλον διὰ λόγους ἀμοιβαίας ἐνοχῆς σὲ πολλὰ ποὺ κυκλοφοροῦν στοὺς πολιτικοὺς κύκλους. Τὸ πιθανώτερο εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ τῆς χώρας ἀπ’ τὴν τυραννία, καθὼς καὶ ἡ Μόσχα εὐνοεῖ τὸν διάλογο, μεταξὺ τῶν δύο πλευρῶν διότι ὅλοι ἐπιθυμοῦν τὴν ἀποφυγὴ τῶν ἀκραίων λύσεων, μὲ παράταση τῶν συγκρούσεων. Οἱ παρασκηνιακὲς κινήσεις εἶναι πολλές, ἀλλὰ ἄγνωστες, ἐνῶ οἱ μεγάλες δυνάμεις παρεμβαίνουν μὲ προφανῆ σκοπό∙ διακυβεύεται ἡ ἐπιρροὴ σὲ ὁλόκληρη τὴν Λατινικὴ Ἀμερική.