Ἡλιοῦ, ἀρχηγὸς κόμματος

Ὁ Ἠλίας Ἡλιοῦ ἀναγνωριζόταν, στὶς δύο πρῶτες μεταπολιτευτικὲς Βουλές, ὡς ἀρχηγὸς κόμματος, ἀνεξαρτήτως τῆς κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως τῆς ΕΔΑ∙ ἐπειδὴ πολλὰ φερέφωνα τοῦ Μαξίμου ἔχουν πεῖ διάφορα, ἂς ἀποκατασταθεῖ ἡ ἱστορία. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τότε, ὡς κόμμα ἀναγνωριζόταν, ὅποιο ἔπαιρνε τὸ 10% τῶν ψήφων στὶς ἐκλογὲς ἢ εἶχε δεκαπέντε βουλευτές, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος ποὺ εἶχε ἀναγνωρισθεῖ σὲ τρεῖς προηγούμενες περιόδους∙ ἡ ΕΔΑ εἶχε ἀναγνωρισθεῖ ὡς κόμμα, σὲ πολλὲς προδικτατορικὲς περιόδους καὶ ὁ Ἠλίας Ἡλιοῦ ἦταν Κοινοβουλευτικός της Ἐκπρόσωπος, μὲ πρόεδρο τὸν Ἰωάννη Πασσλίδη, ὁ ὁποῖος ὅμως ἐκχωροῦσε στὸν ἐκπρόσωπό του τὸ δικαίωμα ὁμιλίας ὡς ἀρχηγοῦ. Ἔτσι, ἀναγνωρίσθηκε, χωρὶς κανένα ἄλλο προνόμιο, γραφεῖο, αὐτοκίνητο καὶ μετακλητοὺς ὑπαλλήλους. Αὐτὰ γιὰ τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια…