Ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι ἀντιμέτωπος, μετὰ τὴν προδοτικὴ στάση του γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ τὴν ἱστορία μας στὴν Τουρκία, μὲ τὶς ἐκρήξεις τῶν Ἑλλήνων καὶ τὶς συγκρούσεις στὴν κυβέρνησή του, μὲ τὸ κόμμα του ἀνύπαρκτο καὶ τὶς ἐκλογὲς τὸ ἀργότερο τὸν Μάϊο∙ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἀποδοκίμασε περιφρονητικότατα τὸν προϊστάμενό του ἀντιπρόεδρο, γιὰ τὶς δηλώσεις του γιὰ τὶς τράπεζες, ἐπειδὴ γνωρίζει καλύτερα ἀπ’ ὅλους τὸ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο. Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς προδοσίας στὸ Μακεδονικὸ ἐπιτρέπει στοὺς περισσοτέρους Εὐρωπαίους ἀγνοῆσαι τὶς ἀτλαντικὲς πιέσεις, καθὼς πολλοὶ στὴν Εὐρωζώνη ἔχουν προειδοποιήσει, ὅτι ἡ λύση ἀποβλέπει στὴν πράξη στὴν ὑπονόμευση τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς∙ οἱ ἀγρότες σὲ πολλὲς περιοχὲς συνεχίζουν τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν δρόμων, ἐνῶ ἡ διάλυση τῶν νοσοκομείων ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὴν αὔξηση τῶν θανάτων ἐξ αἰτίας τῆς γρίπης. Τὰ ἔκτακτα ὅμως εἶναι τὰ χειρότερα, καθὼς σὲ ὅλες τὶς προβλέψεις του ἔχει ἀποτύχει…