Συρία, Ρωσία, Ἰράν, Τουρκία

Σὲ συμφωνία, γιὰ τὴν κοινὴ στρατιωτικὴ ἐπέμβαση κατὰ τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους στὸ Ἰντλὶμπ τῆς Συρίας, κατέληξαν οἱ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, Χασὰν Ροχανὶ καὶ Ταχὶπ Ἐρντογάν, τὴν Παρασκευὴ στὸ Σότσι∙ οἱ τρεῖς ἀπαξίωσαν νὰ ἀναφερθοῦν στὴν διάσκεψη τῶν ἑξῆντα χωρῶν, γιὰ τὸ Ἰρὰν καὶ τὴν Συρία, στὴν Βαρσοβία, καὶ χάραξαν τὴν δική τους πολιτικὴ γιὰ τὴν χώρα. Ἔθεσαν μοναδικὸ ὅρο, τὴν ἐπίσημη πρόσκληση τῆς Δαμασκοῦ πρὸς τὶς τρεῖς κυβερνήσεις∙ δηλαδή, ἀποδέχθηκε ἡ Ἄγκυρα, ὅτι ὁ Χαφὲζ Ἀσσὰντ εἶναι ὁ νόμιμος πρόεδρος τῆς Συρίας, κάτι ἀδιανόητο προηγουμένως. Ἄλλωστε, ἡ Μόσχα κρατάει τὸν τουρκικὸ στρατὸ ἐκτὸς τῶν κουρδικῶν περιοχῶν τους, διότι δὲν τοῦ ἐγκρίνει τὴν ἐπέμβασή του, ἐνῶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν ἀρχίσει τὴν διαδικασία ἀποχωρήσεως∙ ἡ ἰσορροπία δυνάμεων ἔχει ἀλλάξει ἄρδην στὴν Μέσα Ἀνατολή, μὲ τὸν ρόλο τῆς Μόσχας κυρίαρχο πλέον, ἐνῶ καὶ τὸ Ἰσραὴλ ἀδυνατεῖ στὶς ἀεροπορικὲς ἐπιδρομές του.