Ἡ ὥρα τῆς δημοσίας λογοδοσίας τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ τὴν παραβίαση τῶν δημοκρατικῶν ἀρχῶν καὶ τὴν καταπάτηση τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, ἔφθασε∙ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἄσκησε δίωξη κατὰ τοῦ «Κρητίκαρου», γιὰ ὅσα διέπραξε εἰς βάρος τοῦ Γιάννη Στουρνάρα, ἐνῶ οἱ αὐστηρὲς προειδοποιήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τράπεζας σημαίνουν ὅτι ἔχει καὶ συνέχεια τὸ θέμα. Οἱ δικαιολογίες τοῦ ὑπουργοῦ ἀποκάλυψαν μόνο τὴν δειλία του καὶ τὸν χαμερπῆ χαρακτῆρα του, ποὺ προσβάλλει τοὺς γενναίους καὶ ἀξιοπρεπεῖς Κρητικούς∙ ὁ σεβασμὸς τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης ἀποτελεῖ τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως. Οἱ Εὐρωπαῖοι διερωτῶνται, τόσο ἀμαθεῖς εἶναι, ὥστε οὔτε τὶς βασικὲς ἀρχὲς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως δὲν γνωρίζουν; Ἢ μήπως, σκέπτονται, ὅτι ἔχουν δίκαιο, ὅσοι ἔλεγαν, ὅτι πραγματικός του σκοπὸς ἦταν καὶ παραμένει ἡ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης∙ ὁπότε, ὅπως λένε, «ἡ πρώτη ἀγάπη δὲν λησμονιέται»…