Σὲ ἀναζήτηση ἐναγωνίως διεξόδου βρίσκεται ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὴν ὁμιλία του στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, ἀλλὰ ἄνθρακες ὁ θησαυρός∙ τὰ βαρίδια τῶν ὑπουργῶν του δὲν αἴρονται, μὲ κανέναν τρόπο, ἐνῶ ἡ διεθνὴς κατακραυγὴ ἔχει ἄμεσο ἀντίκτυπο καὶ στὴν οἰκονομία. Ἡ διαφοροποίησή του ἀπ’ τοὺς ὑπευθύνους ἀδύνατος, διότι εἶναι ἡ ἴδια του ἡ πολιτική του ταυτότητα∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔχει ἐξαχνωθεῖ, ὡς κόμμα καὶ ὡς πολιτικὴ ἀπήχηση, ὁπότε, ἐὰν ἀποδοκιμάσει καὶ τοὺς τελευταίους δικούς του ἀπομένει χωρὶς κανέναν, ὅπως δείχνει ἡ ἀπροθυμία καὶ τῶν μετακλητῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπουργῶν του νὰ προσέρχονται στὶς δημόσιες ἐκδηλώσεις του. Φυσικά, μετράει καὶ ἡ ἀλληλεξάρτησή τους στὶς παρανομίες καὶ στὰ σκάνδαλα∙ οἱ τελευταῖοι κρατικοδίαιτοι εἶναι πλέον ὁ στόχος τους, μὲ τὴν χώρα, «γαῖα πυρὶ μιχθήτω».