Τελικά, ὁ ἀριστερόστροφος φασισμὸς κατέλαβε τὴν δεύτερη θέση πανευρωπαϊκὰ σὲ ἕνα θέμα, στὸν λαϊκισμό -μετὰ τὴν πρώτη στὴν προδοσία τῶν ἐθνικῶν θεμάτων, ἀλλὰ αὐτὴν δὲν τὴνμετρᾶνε-, κατὰ τὸ Σουηδικὸ Ἰνστιτοῦτο∙ ἡ ἀπονομὴ μετράει μόνο στὸ ἐξωτερικό, ὅπου ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ εἶχε περὶ πολλοῦ τὸν Ναπολεοντίσκο, μέχρι λίγο καιρὸ πρίν. Στὸ ἐσωτερικό, τὸν ἔχουν καταλάβει οἱ πάντες ἀπὸ καιρὸ καὶ τὸ διαβάζει κι ὁ ἴδιος στὶς μυστικές του δημοσκοπήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ζεῖ, μὲ τὸν πετροπόλεμο ὅπου ἐμφανισθεῖ∙ οἱ ἐπιχειρήσεις ἀντιπερισπασμοῦ μὲ τὸν χαμερπῆ ὑποτακτικό του, ὄχι μόνο δὲν ἀπέδωσαν, ἀλλὰ καὶ προκάλεσαν τὴν ἐκτίναξη τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ λαοῦ, καθὼς δὲν κυκλοφορεῖ πλέον στὸν δρόμο κανένας κυβερνητικός. Στὶς λαϊκὲς συνοικίες τὰ πράγματα εἶναι ἀκόμη χειρότερα, διότι ἐκεῖ καὶ οἱ μετακλητοὶ ὑπάλληλοι τῶν ὑπουργῶν, ποὺ ἔστειλαν γιὰ ὑποψηφίους δημάρχους, ἀπολαμβάνουν μαζικὰ τὸν σαρκασμὸ καὶ τὶς ὕβρεις τοῦ «κόσμου» τους.