Ἀποτυχία κεντροαριστερᾶς

Ἡ ἀποτυχία τοῦ ἀνοίγματος τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν κεντροαριστερὰ συνοδεύθηκε σχεδὸν ἀμέσως μετὰ τὴν ἔναρξή της, μὲ τὴν κλιμάκωση τῶν διαλυτικῶν φαινομένων στὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ ἀκόμη καὶ οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις δίδουν στὴν περιφερειάρχη τὸ μισὸ ποσοστὸ ἐκείνου τοῦ Γιώργου Πατούλη, μὲ ἀπότομα πτωτικὴ τάση, δηλαδὴ κατηφόρα πίσω κι ἀπ’ τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους. Ἤδη στὸ Μέγαρο Μαξίμου ψάχνουν γιὰ ἄλλη προπαγάνδα κι ἐγκαταλείπουν τὰ σχέδια γιὰ προσέλκυση κι ἄλλων ἀπορριμμάτων τοῦ χώρου∙ ἀντιλήφθηκαν, ἔστω κι ἀργά, ὅτι, ὅταν, «σὲ πάρει ἡ φόρα, φόρα κατηφόρα, κι ὁ θεὸς ὁ ἴδιος δὲν σὲ σταματᾶ». Οἱ συσκέψεις τῆς περασμένης ἑβδομάδας δὲν ἔβγαλαν συμπέρασμα, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει κομματικὸς μηχανισμὸς καὶ ἡ συμπλήρωση τῶν ψηφοδελτίων σὲ ὅλες τὶς ἐκλογές, ἀκόμη καὶ στὶς βουλευτικές, εἶναι ἄκρως προβληματική∙ στὶς λαϊκὲς συνοίκιες πῆγαν οἱ ὑποψήφιοι δήμαρχοι, κοριτσάκια μετακλητοὶ ὑπάλληλοι ὑπουργῶν, κι οὔτε Καλημέρα δὲν τοὺς λένε τὰ παλιὰ στελέχη.