Ἡ ἐπέλαση τῆς ὑφέσεως γίνεται καλπάζουσα, ἐνῶ αὔριο σπεύδει εἰς Ἀθήνας κι ὁ ἀτλαντόδουλος Ἐπίτροπος, γιὰ νὰ μαζέψει τὰ ἀσυμμάζευτα καὶ τοὺς τσιπρικοὺς ὕμνους τοῦ Θέρους, ἐνῶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀρνήθηκε συνάντηση μαζί του∙ ἡ ἐκταμίευση τοῦ ἑνὸς δις εὐρὼ τῶν κερδῶν τῶν τραπεζῶν μᾶλλον ἀναβάλλεται, διότι τὰ προαπαιτούμενα παραπέμπονται στὶς ἀριστερόστροφες φασιστικὲς καλένδες. Στὰ ὑπουργεῖα ἐπικρατεῖ ὁ πανικός, «ὁ σῶσον ἑαυτὸν σωθείτω» καὶ ἡ τακτοποίηση ἡμετέρων, ἀλλὰ οἱ δυνατότητες εἶναι ἐλάχιστες, διότι ἡ δαμόκλειος σπάθη τῆς λογοδοσίας κρέμεται πάνω ἀπ’ τὰ κεφάλια τους, ὅταν κι ὁ χαμερπὴς ἐγκαταλείπεται ἀπ’ τὸν ἀρχηγό του∙ διότι οἱ ὕβρεις σὲ ἐπίπεδο ἐκδοροσφαγέων μεταξὺ τῶν ὑπουργῶν του ἔχουν ἀντανάκλαση καὶ στὸν Ναπολεοντίσκο. Ταυτοχρόνως πολλὰ συζητοῦνται γιὰ τὸν ἔνοικο τοῦ γειτονικοῦ μεγάρου, ὁ ὁποῖος ἐξαπέστειλε στὴν γέφυρα τοὺς δικούς του, ἀλλὰ τὴν βρῆκαν κατεδαφισισμένη∙ «ὅλα ἐδῶ πληρώνονται», καὶ ἡ ἐθνικὴ μειοδοσία χειρότερα.