Τὸ ἐσωτερικό του μέτωπο καὶ τὸ ἀνθελληνικό του μένος κατευθύνουν τὶς πολιτικὲς προκλήσεις τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο∙ δὲν ἀναφέρει λέξη ὁ ἐλεγχόμενος τύπος, γιὰ τὶς πανωλεθρίες του στὴν Συρία καὶ Λιβύη, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν παραγκώνισή του στὸν Καύκασο ἀπ’ τὴν Μόσχα, παρὰ τὶς ἀρχικὲς τυμπανοκρουσίες του, τὶς ὁποῖες ὅμως δὲν ἔχει ἐπαναλάβει. Τὸ κοινό του εἶναι περιορισμένο στὴν Τουρκία καὶ ἀποτελεῖται ἀπ’ τὰ ἰσλαμικὰ στρώματα τῆς Ἀνατολίας, ὅπου ἔχει, ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἰσχυρὴ παρουσία τὸ Κουρδικὸ στοιχεῖο∙ στὶς δυτικὲς καὶ ἀναπτυγμένες ἐπαρχίες δὲν ἔχει σχεδὸν οὐδεμία ἀπήχηση, καθὼς αὐτὲς ὑφίστανται τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν πανδημία. Ἄλλωστε, ὁ δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως καταγγέλλει μεγάλη ἀπόκρυψη θανάτων…