«Μωραίνει Κύριος» ἀριστερὰν

Ἡ πανεργατικὴ ἀπεργία τῆς ἀριστερᾶς ἀποδείχθηκε χειρότερη κι ἀπ’ τὸν ἑορτασμὸ τοῦ Πολυτεχνείου∙ ἡ συμμετοχὴ μετριόταν σὲ ἑκατοντάδες κι οἱ ἀπεργοὶ ἀκόμη λιγώτεροι, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ μετρό, ὅπου ἀκινητοποιοῦν τοὺς συρμοὺς οἱ ἐργατοπατέρες, ἀλλὰ γιατὶ δὲν ἐφαρμόζεται ἡ νομοθεσία; Ἐπιβεβαιώνεται τὸ ῥηθέν, «μωραίνει Κύριος, ὃν βούλεται ἀπωλέσαι», καὶ τὰ ἀριστερὰ κόμματα ἀκολουθοῦν μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια τὰς ἐντολὰς τῶν Γραφῶν∙ ἡ ἀπεργία δὲν ἦταν μόνο ἀδικαιολόγητη καὶ καταχρηστική, ἀλλὰ ἔδειξε καὶ τὴν πλήρη ἀναισθησία τῶν ἀριστερῶν, ἡγετῶν καὶ στελεχῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀλίγων ἐργαζομένων στὸ ΕΣΥ καὶ ἐμφανισθέντων στὶς εἰσόδους τῶν νοσοκομείων, ὅπως καὶ τὴν ὁριστικὴ ἀποκοπή τους ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό. Ὅλοι ἀγωνίζονται, ἕκαστος ἀπ’ τὴν θέση του, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ θανατηφόρου ἰοῦ, ὁπότε τὰ ταξικὰ καὶ ἄλλα αἰτήματα παραμερίζονται, ὅπως κάνουν, μὲ αὐταπάρνηση, ἅπαντες οἱ Ἕλληνες στὴν προσωπική τους καὶ στὴν ἐπαγγελματική τους ζωή.