Στὴ συνάντηση κορυφῆς, Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν καὶ Μπόρις Τζόνσον, συζητοῦνται προσωπικῶς οἱ ὅροι τῆς τελικῆς ἐξόδου τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση∙ οἱ ἀνακοινώσεις ἔπονται, ἐνῶ εἶναι τὰ ἐκκρεμῆ προβλήματα πολλά, σύνορα Ἰρλανδίας, μὲ παρέμβαση τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, ὡς ἰρλανικῆς καταγωγῆς, γιὰ τὴν διατήρησή τους ἐλευθέρων, τὰ δικαιώματα ἁλιείας, τοὺς ὅρους ἐμπορίου καὶ ἄλλα. Ὁ πρωθυπουργὸς ἐπιμένει στὴν ἐπιβολὴ τῶν ὅρων του, ἀλλὰ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν ἐμφανίζουν διάθεση ὑποχωρήσεως∙ ἡ ἄρνηση τοῦ Λονδίνου γιὰ κοινὴ ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ἡ ἀντιπρότασή του γιὰ διμερεῖς συμφωνίες, ἔχει ἐνοχλήσει πολὺ τὶς μεγάλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἐπειδὴ τὴν θεώρησαν, ὡς ὕπουλη ὑπονόμευση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνότητος. Ἡ στάση του ἐκκινεῖ περισσότερο ἀπ’ τὴν στήριξή του στὴν Μέση Ἀγγλία, ὅπου καὶ εἶναι ὁλοζώντανη ἡ μνήμη τῆς πάλαι ποτὲ βρεταννικῆς αὐτοκρατορίας. Ἔτσι, μὲ αὐτὰ διατηρεῖται στὴν ἐξουσία.