«Στερνή μου γνώση, νὰ σὲ εἶχα πρῶτα», ἐπίκαιρη

Ἡ παροιμία, «στερνή μου γνώση, νὰ σὲ εἶχα πρῶτα», ἰσχύει, ὅσο καμμία ἄλλη στὶς μέρες μας∙ ἡ ἔκρηξη τῆς πανδημίας, κυρίως στὴν Βόρειο Ἑλλάδα, ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ στὴν ἀνυπακοὴ πολλῶν νέων τοὺς προηγούμενους μῆνες, ἀπέναντι στὰ μέτρα. Αὐτοὶ οἱ νέοι ξεφάντωσαν, χωρὶς οὐσιαστικὸ ἔλεγχο ἀπ’ τοὺς γονεῖς τους∙ ὡς πρόκληση μάλιστα, πολλὲς μητέρες, ὡς ἀριστερὲς γάρ, παρότρυνναν τὰ παιδιά τους γιὰ καταλήψεις κι αὐτὰ τὸ «γιόρταζαν». Ὅταν ἦρθε λοιπόν, ὁ λογαριασμός, ἡ ἀπότομη αὔξηση τῶν κρουσμάτων, κι ἔπρεπε τὰ παιδιὰ νὰ μείνουν σπίτι, αὐτὰ δὲν ἄκουγαν, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο∙ ἀντιθέτως ἡ τεράστια πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τηρεῖ μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια τὰ μέτρα καὶ θυμᾶται τὴν ἐπιτυχία του στὸ πρῶτο κύμα. Τὸ πρόβλημα εἶναι πολιτικό, μὲ δύο σκέλη, τὸ ἐπαναλαμβάνουμε, ἀλλὰ εἶναι ἐπίκαιρο∙ τὸ πρῶτο, ἡ ἀριστερή τους ἰδεολογία, γιὰ ὅσους τὴν γνωρίζουν φυσικά, κι ὄχι γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ τὸν περίγυρό του -αὐτὸς δὲν διαθέτει νοητικοὺς μηχανισμοὺς γιὰ διερεύνηση καὶ ἐπεξεργασία προβλημάτων, ὅσων ἀπαιτοῦν ἀφηρημένη σκέψη-, ἀφοῦ ὁ βιομηχανικὸς ἄνθρωπος, καπιταλιστὴς ἢ κομμουνιστὴς δὲν ἔχει σημασία, ἔχει ἐπιτύχει τὴν ἐξάλειψη τῶν ἐπιδημιῶν, ἑπομένως εἶναι νόμος αὐτό, κι ἂν ἐμφανισθεῖ κάτι, ἀπορρίπτεται προκαταβολικά∙ τὸ δεύτερο, ἀναφέρεται στὴν αὐτοπροστασία του γιὰ τὴν λογοδοσία του…

Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει ἀπορρίψει διαρρήδην, κάθε βολιδοσκόπηση τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ παράκαμψη τῶν παρανομιῶν του στὴν διακυβέρνησή του καὶ στήριξη στὰ μείζονα προβλήματά μας∙ ἑπομένως μοναδικός δρόμος ἀπόμενει ἡ κατὰ μέτωπον σύγκρουση. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἐπιλογὴ ὡς στόχου του τοῦ πρωθυπουργοῦ πρωτίστως καὶ δευτερευόντως τῶν μελῶν τῆς κυβερνήσεως∙ παράδειγμα, φωτογραφία ποδηλασίας του στὴν Πάρνηθα τὸν Σεπτέμβριο, προβάλλεται ὡς τωρινή, τὸ πιὸ ἀνάλαφρο ἀπ’ ὅλα∙ ὁ κόσμος ὅμως ἀπορρίπτει τὴν λογικὴ αὐτή, ὡς στρεφόμενη ἐναντίον του καὶ μόνο. Εἶναι γνωστὸ στὴν ἱστορία, ὅτι τὰ ἴδια δημαγωγικὰ συνθήματα δὲν ἔχουν ἀπήχηση δεύτερη φορὰ στὴν ἴδια γενιά∙ χρειάζεται ἡ παρέμβαση ἐπαρκοῦς χρόνου, γιὰ τὴν ἐξάλειψή τους ἀπ’ τὴν κοινωνικὴ μνήμη. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι θέματα ἱστορίας κι ἡ Κουμουνδούρου δὲν ἔχει προσφέρει δείγματα ἔστω κι ἐπιφανειακῆς ἐπαφῆς μαζί της∙ ἡ ἱστορία ὅμως ἐκδικεῖται καὶ μάλιστα ἄσχημα, ὅσους τὴν περιφρονοῦν καὶ χειρότερα, ὅσους τὴν προσβάλλουν, ὡς ἀναπόσπαστο γονιδίωμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁπωσδήποτε κάποιοι θὰ ποῦν, ὅτι αὐτὰ εἶναι μικρὰ γράμματα∙ ἀλλά, ἡ ἀπάντηση εἶναι πάλι ἱστορική, τὴν μνήμη τὴν ἀγνόησαν μόνο, ὅσοι δὲν ἔχουν ἀποδείξει ἱκανότητες μελέτης καὶ κρίσεως, ἢ ἀλλιῶς, ὅσοι ἔχουν ἐλάχιστες δυνατότητες ἐπεξεργασίας στὸν ἐγκέφαλό τους τὰς οἱασδήποτε ἐννοίας. Ἐὰν δὲν ὑπάρχει κουκοῦτσι μυαλό, τότε οὔτε ἐπεξεργασία ἐννοιῶν γίνεται…

Ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς ἀγορᾶς στὴν πορεία τῆς οἰκονομίας ἀποτελεῖ τὴν καλύτερη ἐπιβεβαίωση τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ συμπληρώνει ἐκείνη πρὸς τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη∙ τὰ ἐπιτόκια τῶν δεκαετῶν ὁμολόγων μας ἔχουν πέσει στὸ 0,6%, ἐνῶ τῶν πενταετῶν στὸ μηδὲν καὶ τῶν βραχυχρονίων σὲ ἀρνητικὸ ἐπίπεδο. Δηλαδή, μὲ μπακαλίστικο λογαριασμό, μποροῦμε νὰ δανειζόμαστε μὲ βραχυχρόνια ὁμόλογα καὶ νὰ καλύπτουμε τὸ χρέος μας∙ ὄχι, ὡς ἐφαρμογή, παρὰ ὡς ἐκδήλωση τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς ἀγορᾶς πρὸς τὴν οἰκονομία μας. Κριτήριο εἶναι πλέον τρία πράγματα: πρῶτον, ἡ ἐπιτάχυνση τῶν μεταρρυθμίσεων, μὲ πρώτη τὴν ψηφιακὴ προσαρμογὴ τῆς χώρας, ἡ ὁποία προχωρεῖ μὲ γοργοὺς ρυθμούς∙ δεύτερον, ἡ σωστὴ ἀξιοποίηση τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων, ὥστε νὰ μὴν γίνουν τὰ παλιὰ ἔκτροπα, ἀπ’ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο καὶ τὶς παραφυάδες του στὸν δημόσιο, μὲ ἐγγύηση τοῦ πρωθυπουργοῦ πρωτίστως∙ τρίτον, ἡ ἀξιολόγηση τῶν ξένων ἐπενδύσεων, καθὼς εἶναι πληθώρα ἡ προσέλκυσή τους, ὅση δὲν ἦταν ποτὲ στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχή, παρὰ τὴν πανδημία καὶ τὰ ἐθνικὰ θέματα. Ὁ κόσμος εἶναι αἰσιόδοξος καὶ τὸ δείχνει στὴν ἀντιμετώπιση τῶν καθημερινῶν ἀναγκῶν, τηρεῖ τὰ μέτρα, χωρὶς οὐδεμία ἀπόκλιση, καὶ δὲν παρουσιάζονται καθόλου συμπτώματα ἰδιαιτέρας ἀνησυχίας καὶ περισσότερο πανικοῦ∙ ἀκόμη καὶ ἡ ἀδικαιολόγητη ἐκ πρώτης ὄψεως ἔξαρση τοῦ κορονοϊοῦ, μὲ τὶς κορῶνες τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπικουρικές, δὲν προκάλεσαν οὐδεμία ἀνησυχία σχεδὸν στὸν λαό.