Ὁ ἔλεγχος τῆς καταστάσεως στὴν πρωτεύουσα καὶ στὶς ἄλλες πόλεις, κατὰ τὴν ἐπέτειο τῆς δολοφονίας τοῦ Ἀλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ἦταν μεγάλη ἐπιτυχία γιὰ τὴν καθημερινή μας ζωή∙ πέραν τῶν πολιτικῶν διαστάσεων, γιὰ τοὺς ὑποκινητὲς τῆς δολοφονίας καὶ τῶν συμμετασχόντων τῶν διαδηλώσεων καὶ τῶν καταστροφῶν, οἱ πορεῖες καὶ θὰ προκαλοῦσαν νέο κύμα πανδημίας, μὲ ἀπρόβλεπτες διαστάσεις. Ἡ παρεμπόδισή τους ἦταν τὸ πρώτιστο καθῆκον τῆς κυβερνήσεως, δηλαδὴ ἡ προστασία τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων τῆς χώρας, κι αὐτὸ ἐπετεύχθη∙ ἡ κριτικὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἦταν ἀναμενόμενη. Ὁ Ναπολεοντίσκος, τὸ μόνο ποὺ σκέπτεται εἶναι ἡ λογοδοσία του, δεδομένη πλέον, μετὰ τὴν ἀλλαγὴ στὴν Εἰσαγγελία Διαφθορᾶς∙ τὰ ἄλλα δυσκολεύεται, τὸ μυαλό του δὲν βοηθάει…