Οἱ ἐπιχειρηματίες στὴν Ἑλλάδα, κυρίως τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ λιανικοῦ ἐμπορίου, τὸ ἔχουν ἀποφασίσει, κι ὀργανώνονται, γιὰ ἐπανεκκίνηση τῶν ἐργασιῶν τους, τὸν Ἰανουάριο καὶ ἀφοῦ ἀνοίξει ἡ ἀγορά∙ οἱ φορολογικὲς ἐλαφρύνσεις καὶ οἱ κυβερνητικὲς πιστώσεις τοὺς παρέχουν τὴν ἄνεση τῆς ἐπιβιώσεως, προβληματικῆς γιὰ πολλούς, ἀλλὰ καὶ ἡ πανδημία εἶναι πρωτοφανὴς τὸν τελευταῖο αἰῶνα. Οἱ ἐλπίδες τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐναποτίθενται σὲ τρεῖς παράγοντες: πρῶτον, στὰ εὐρωπαϊκὰ κονδύλια, τῶν ὁποίων ἡ εἰσροὴ ἀρχίζει τὸν ἴδιο μῆνα καὶ συμποσοῦνται σὲ πολλὰ δις εὐρὼ ἀμέσως κι ἀκόμη προστίθενται οἱ διευκολύνσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης∙ δεύτερον, στὴν ἀναγνώριση κι ἀπ’ τὴν Ἐπιτροπή, ὅτι τὰ ὑποβληθέντα ἑλληνικὰ προγράμματα εἶναι ἀπ’ τὰ ἀρτιότερα κι ἀπ’ τὰ πλέον ἐμπροθέσμως κατατεθέντα∙ τρίτον, στὴν εὐρύτατη ψηφιακὴ ὀργάνωση τῆς ζωῆς μας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διευκόλυνση τῶν ξένων ἐπενδύσεων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιτευγμάτων τῶν δικῶν μας, μὲ πληθώρα εὐρεσιτεχνιῶν.