Σὲ περίοδο ηὐξημένης προσοχῆς βρίσκονται οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, τὸν τρέχοντα μῆνα καὶ μέχρι τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας στὸν Τζὸ Μπάιντεν∙ ἡ ἐνημέρωση τοῦ ἐπιτελείου του, γιὰ τὶς κυβερνητικὲς ὑποθέσεις, γίνονται πλέον κανονικά, ἀλλὰ ἀκόμη δὲν ἔχει γίνει οὔτε τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία του μὲ τὸν Ντόναλντ Τράμπ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ἀποκλείονται πολιτικὲς πρωτοβουλίες, κυρίως στὰ διεθνῆ θέματα, κατὰ τοὺς ἔγκυρους παρατηρητὲς τῆς Οὐάσιγκτον, ὅπως ἔκανε μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς προσαρτήσεως τῆς Νοτίου Σαχάρας στὸ Μαρόκο, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν ἀναγνώριση τῆς Ἱερουσαλήμ∙ ἡ ἰσορροπία στὸν ἀραβικὸ κόσμο ἀλλάζει, ἀλλὰ καὶ στὸ Μάγκρεμπ, ὅπου ἡ Ἀλγερία, δύσκολα πολὺ θὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἀλλαγὴ αὐτή. Οἱ σχέσεις μὲ τὶς Κίνα, Ρωσία καὶ Εὐρώπη εἶναι μᾶλλον τὸ ἑπόμενο βῆμα, ἂν τὸ κάνει ὁ πρόεδρος, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται∙ χαρακτηριστικά, οἱ ἐργασίες ποντίσεως στὴν Βαλτικὴ τοῦ ρωσικοῦ ἀγωγοῦ συνεχίζονται μὲ τὴν συμφωνία τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ.