Σὲ ἐφιάλτη μετατρέπεται στὸν ΣΥΡΙΖΑ ἡ διαδικασία τῆς λογοδοσίας, γιὰ τὰ πεπραγμένα του στὴν κυβέρνηση∙ οἱ ἀκραῖες ἀντιδράσεις πολλῶν βουλευτῶν του, κατὰ τῆς ἄρσεως τῆς ἀσυλίας τοῦ Κρητίκαρου, γιὰ ἐξύβριση κατὰ ἰδιώτου, ἀποδίδουν τὸν πανικὸ ποὺ ἐπικρατεῖ στὸ κόμμα καὶ μᾶλλον ἔγιναν, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ὁ βουλευτὴς ἔχει τὴν πλήρη ἐλευθερία λόγου καὶ δὲν διώκεται, γιὰ ἐκφράσεις κατὰ ἄλλων πολιτικῶν, ἀλλά, ἂν τὶς ἴδιες φράσεις ἀπευθύνει κατὰ ἰδιωτῶν, τότε ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τῆς ἀσυλίας του∙ στὴν Κουμουνδούρου τρέμουν, ἐπειδὴ ἡ λογοδοσία ἀρχίζει, μὲ τὶς καταθέσεις γιὰ τὴν Νοβάρτις, ἐνῶ ἀκολουθοῦν καὶ τὰ πολλὰ ἄλλα, μὲ ἄμεση σὲ αὐτὰ ἀνάμιξη τοῦ τέως πρωθυπουργοῦ. «Ὅλα ἐδῶ πληρώνονται», λέγεται.