Ἡ ἔμπρακτη ἀνάδειξη τῆς Εὐρώπης, ὡς ἐκφραστοῦ καὶ θεσμικοῦ πυλῶνος τῶν δυτικῶν ἀξιῶν εἶναι ἐμφανέστατη στὴν διεθνῆ σκηνή· ἡ ἐμπορικὴ συμφωνία μὲ τὴν Κίνα εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα, τὸ ὁποῖο ἐνόχλησε ἀρκετὰ τὴν Οὐάσιγκτον, ἐνῶ ἦταν ὀξύτατοι στὶς ἐπικρίσεις τους οἱ ἀτλαντικοὶ κονδυλοφόροι, μὲ τὴν δικαιολογία, ὅτι παραβιάζει τὸ ἑνιαῖο δυτικὸ μέτωπο. Αὐτὸ ὅμως εἶχε ἐξαφανισθεῖ τὴν προηγούμενη τετραετία, μὲ τὴν ἀνοχὴ μᾶλλον τοῦ ἀμερικανικοῦ κράτους, κι ὄχι μόνο τοῦ Ντόναλντ Τράμπ· οἱ Ἀμερικανοὶ τώρα ἴσως ἀντιληφθοῦν τὸ τί σημαίνει ἰσότης σχέσων τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ κι ὅτι ἔχει τελειώσει ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος τῆς ὑποτακτικῆς Εὐρώπης. Ἡ συγκυρία εἶναι εὐνοϊκή, ἐπειδὴ γιὰ τὸν Τζὸ Μπάιντεν προέχει ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητος τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ καὶ ἐπανακτήσεως τοῦ διεθνοῦς κύρους τῆς Ἀμερικῆς, ποὺ θὰ γίνει, μόνο μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς συμβολῆς τῶν Εὐρωπαίων, πιστεύουν οἱ ἔγκυροι ἀμερικανικοὶ παράγοντες.