Ἀλλαγὲς πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας διέρχεται περίοδο ριζικῶν ἀλλαγῶν γιὰ πολλοὺς λόγους· ἡ νίκη τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ ἡ πολιτική του τὸ δεκαοκτάμηνο ἀπέδειξαν τὸ φαῦλο καὶ ἑτεροκίνητο συνοθύλευμα τῶν ἀριστεροακροδέξιων τῆς προηγουμένης κυβερνήσεως· ἡ πανδημία ἐπιβεβαίωσε τὴν ὁλοκληρωτικὴ νοοτροπία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν θεωρεῖ τοὺς περιορισμοὺς τῆς καθημερινότητός μας, ὡς παραβίαση τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν ἀπόλυτη ταύτισή του μὲ τὸν τραμπισμὸ καὶ τὴν ἄγνοιά τους, ὅτι, ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δημοκρατία ἀφοροῦν ζωντανοὺς ἀνθρώπους κι ὄχι νεκρούς· οἱ ἐσωτερικὲς ἀνακατατάξεις στὸ ΚΙΝΑΛ ἀντανακλοῦν, ὅτι κι αὐτὸ πάσχει ἀπ’ τὶς κληρονομικὲς ἀσθένειες τοῦ σοσιαλκομμουνισμοῦ. Ἀνέτειλε νέα ἐποχὴ κι ὅσοι τὸ ἀντιληφθοῦν θὰ ἐπιβιώσουν πολιτικά, διεθνῶς ὅπως καὶ στὴν Ἑλλάδα.