Ἡ παραπομπὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, γιὰ καθαίρεσή του ἀπ’ τὸ προεδρικὸ ἀξίωμα -μοναδικοῦ προέδρου γιὰ δεύτερη φορὰ στὴν θητεία του- ὁλοκληρώθηκε στὴ Βουλή, πέντε μέρες πρὶν ἀπ’ τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας στὸν Τζὸ Μπάιντεν· οἱ ψῆφοι ἦταν 231 πρὸς 197, δηλαδή, προσετέθησαν στοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ δέκα Ρεπουμπλικανοί. Πρακτικά, διαβιβάζεται ἐπειγόντως τὸ ἀποτέλεσμα στὴν Γερουσία ποὺ ἀποφασίζει, ἀλλὰ μᾶλλον δὲν προλαβαίνει, μέσα σὲ τρεῖς μέρες· πολιτικὰ μετράει πολύ, ἐπειδὴ τὸ ψήφισμα ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ διεξαγωγὴ ἐρεύνης, γιὰ τὴν ποινικὴ πλευρὰ τῶν εὐθυνῶν τοῦ προέδρου, καθὼς κάνει λόγο γιὰ ἐθνικὴ προδοσία. Οἱ πολιτικοὶ κύκλοι τὸ θεωροῦν αὐτονόητο, ἐνῶ ἐκκρεμοῦν στὴν δικαιοσύνη καὶ ἄλλες καταγγελίες γιὰ παράβαση καθήκοντος· ὁ ἐγωπαθὴς καὶ ὑπερόπτης ἐπιχειρηματίας βλέπει τώρα, ὅτι τὰ πράγματα ὁδηγοῦν μᾶλλον στὴν φυλακή. Ὡς δειλὸς χαρακτῆρας πιστεύεται, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δεχθεῖ αὐτό· ἡ δραπέτευση του στὴν Βραζιλία συζητεῖται…