Αὐτοτέλεια Πανεπιστημίων

Ἡ αὐτοτέλεια τῶν Πανεπιστημίων κατοχυρώνεται τελικά, μὲ τὸν συζητούμενο στὴν Βουλὴ νέο νόμο· δύο εἶναι οἱ κύριες διατάξεις του, ἡ ἀσφάλεια τῶν πανεπιστημιακῶν χώρων, ἀπ’ τοὺς κάθε μορφῆς ταραξίες καὶ ὑπονομευτὲς τῶν ἑλληνικῶν σπουδῶν, καὶ τὸ τέλος τῆς εἰσόδου στὰ ἱδρύματα, μὲ μηδὲν βαθμό, καὶ παραμονῆς τῶν αἰωνίων φοιτητῶν. Τὸ πανεπιστημιακὸ ἄσυλο καθιερώθηκε γιὰ τὴν προτασία τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου καὶ τῶν σπουδῶν, ἀπ’ τὶς ἔξωθεν ἐπεμβάσεις τῶν ὁλοκληρωτικῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐξωθεσμικῶν ἐπεμβάσεων· οἱ ἀντιδράσεις πολλῶν Πανεπιστημίων θεωροῦνται ὡς γνήσια συνέχεια τῆς ἀνοχῆς τὰ προηγούμενα χρόνια στὶς ἐπεμβάσεις τῶν Βανδάλων καὶ παρακρατικῶν ὀργανώσεων. Ἡ ἀνοχή τους ἀποτελεῖ στὴν πράξη κομματική τους δέσμευση, ἐπειδὴ εἶχαν στηρίξει, μετὰ μανίας μερικοί, τὴν προσπάθεια διαλύσεως τῆς ἀνωτάτης παιδείας ἐπὶ ἀτλαντοκομμουνισμοῦ.