Οἱ δηλώσεις τοῦ Χάικο Μάας, ἐνώπιον τοῦ Μεβλοὺτ Τσαβούσογλου, ὅτι εἶναι παιχνίδι μὲ τὴν φωτιά, ὅσα ἔγιναν τὸ Καλοκαῖρι, κι ὅτι ἐκφράζει τὶς ἀπόψεις πολλῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, γιὰ τὴν ἀνάγκη σοβαροῦ διαλόγου μὲ τὴν Ἑλλάδα, θεωρήθηκαν ψυχρολουσία τῆς Ἄγκυρας στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους· ἡ ἀπάντηση τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν χαρακτηρίσθηκε ὡς προπέτασμα καπνοῦ, γιὰ ἐσωτερικὴ κατανάλωση καὶ ὑποδαύλιση τοῦ ἀνθελληνικοῦ μένους. Φυσικά, ἀποτελεῖ ἐξαίρεση ἡ τουρκολάγνα ἐπιχώρια διαπλοκή, ἡ ὁποία τὴν πρόβαλε στὴν διαπασῶν καὶ κάπου στὸ τέλος πρόσθεσε τρεῖς λέξεις τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ· κατέστη πλέον δεύτερη λοιμικὴ ἡ τουρκόπληκτη καὶ τραμποκίνητη δουλικότης τῆς διαπλοκῆς· καθηγητάδες βαθυστόχαστοι κι ἄλλοι παρελαύνουν στὶς μικρὲς ὀθόνες καὶ καλλιεργοῦν τὴν ἡττοπάθεια…