Γιὰ τὴν διεθνῆ προσαρμογή της ἔχει προετοιμασθεῖ ἐπαρκῶς ἡ Εὐρώπη, μετὰ τὶς ἐπιπτώσεις τῆς πανδημίας καὶ τῆς τραμπικῆς περιόδου στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖς· ἡ σημερινὴ συγκυρία δὲν ἔχει σχεδὸν οὐδεμία σχέση μὲ τὴν πρὸ τετραετίας. Ὁ βιομηχανικὸς ἄνθρωπος, τὸ παγκόσμιο πρότυπο τῶν τελευταίων αἰώνων, μὲ κύρια ἔκφρασή του, τὸν ἀγγλοσαξωνικὸ καὶ τὸν ἀμερικανικὸ μεταπολεμικά, ἔχει ἀπωλέσει τὴν αἴγλη του, ἀλλὰ καὶ τὴν ζωντάνια του, μετὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἀμερικὴ καὶ δευτερευόντως στὴν Βρεταννία. Ἀναδύεται μία ἄλλη ἐποχὴ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ ἐπιβάλλει τὴν προσαρμογὴ ὅλων στὶς νέες συνθῆκες· ἡ Εὐρωζώνη ἐμφανίζεται πιὸ ἱκανὴ στὴν προσαρμογὴ αὐτή, μὲ πολλὲς διαβαθμίσεις στὸ ἐσωτερικό της, ἀλλὰ πολὺ ἀποτελεσματικότερα ἀπ’ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ κοινότητα· ἀπέδειξε διπλωματικότητα ἀπέναντι στοὺς ἄλλους μεγάλους καὶ ὡς φορεῖς τῆς δικῆς τους ἀντιλήψεως ζωῆς, Κίνας, Ἰνδιῶν, Ρωσίας. Τὴν διαλλακτικότητα ἐπιτάσσει ἡ ἱστορία σὲ κάθε ἀλλαγὴ τρόπου ζωῆς.