Βιαιότητες καὶ προπαγάνδα

Μετὰ τὴν μεταπολίτευση διαδόθηκε ἡ νοοτροπία στὴν χώρα, ὅτι, κάθε τι τὸ ἀριστερὸ εἶναι καλὸ καὶ κακὸ τὸ δεξιό· κατάλοιπο ἦταν τῆς δικτατορίας καὶ τῆς φήμης, ὅτι μόνο οἱ ἀριστεροὶ ἔκαναν ἀντίσταση, ξεχνώντας τοὺς δεξιούς, πρώην πρωθυπουργούς, πολιτικούς, στρατωτικοὺς ποὺ ὑπέστησαν κι αὐτοὶ διώξεις. Ἔτσι, ὅποιος παρανομοῦσε, ἀλλὰ δήλωνε ἀριστερός, διεκδικοῦσε ἀσυλία, ὅπως μὲ ἀκρότατη βία στὰ Πανεπιστήμια, τὴν ἐγκληματικότητα καὶ τὴν τρομοκρατία· συγκομιδὴ αὐτῆς τῆς προπαγάνδας ἦταν ὁ σοσιαλισμὸς καὶ ὁ ἀτλαντοκομμουνισμός, μὲ τὰ παρατράγουδά τους καὶ τὴν προσαρμογὴ τῆς ποινικῆς νομοθεσίας στὶς ἐκλογικές τους ἀνάγκες, μὲ ἀτλανικὴ καθοδήγηση, ὅπως ἀποκαλύφθηκε. Ἔτσι, δὲν μάθαμε ἀκόμη τοὺς βασανιστὲς τοῦ πρυτάνεως τοῦ Οἰκονομικοῦ Πανεπιστημίου, οὔτε τὶς φωτογραφίες τῶν ἐφήβων ποὺ ἀπάντησαν μὲ πενῆντα κλωστιὲς στὶς παρατηρήσεις τοῦ σταθμάρχου…