Ὁ Σεργκέι Λαβρὼφ ἐπανέλαβε τὴν ὑποστήριξη τῆς Ρωσίας, στὸ νόμιμο δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος, γιὰ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στὰ δώδεκα μίλλια, ὅπως ἐπιβάλλει τὸ διεθνὲς δίκαιο, καὶ ζητώντας τὴν ἐπίλυση τοῦ θέματος μέσῳ διαλόγου· ἡ ἀποδομικασία τῆς Ἄγκυρας ἦταν εὐθεῖα καὶ ἦρθε τὴν ἴδια μέρα μὲ τὴν ψυχρολουσία τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν. Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν βιώνει πλέον τὴν πολιτική του κατάρρευση στὸ ἐσωτερικό, καθὼς δημοσκοπικὰ ἔρχεται τρίτος μετὰ τοὺς δημάρχους Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἀγκύρας, ἐνῶ ὁ Δαβὶδ Νταβούτογλου, προέβλεψε τὴν σύντομη ἀνατροπή του ἀπ’ τὸν στρατιωτικό του περίγυρο, τὸν ὁποῖο ἔχει δημιουργήσει ὁ ἴδιος γιὰ τὴν προστασία του· εἶναι ἐμφανὲς αὐτό, καθὼς προστρέχει στὸ ἀνθελληνικὸ μένος τῶν Ἰσλαμιστῶν στὴν Τουρκία, μὲ ἄγνωστη ὅμως τὴν ἀπήχησή του σήμερα.