Ἱστορικὴ μετάβαση Ἀμερικῆς

Ἡ χθεσινὴ ἡμέρα τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας ἀπ’ τὸν Τζὸ Μπάιντεν εἶναι διαφορετικὴ ἀπ’ τὴν διαδοχὴ τῶν 45 προηγουμένων προέδρων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν· ἡ διαφορὰ ἔγκειται, πρῶτον, στὴν τελετουργικὴ πτυχὴ τῆς μεταβάσεως, μὲ τὴν ἐπιβολὴ στρατοκρατίας στὴν Οὐάσιγκτον, ὅπως δὲν συνέβη καμμία ἄλλη φορὰ στὴν ἱστορία τους· δεύτερον, ἐπειδὴ ἀναμένεται ἄρδην ἀλλαγὴ στὴν ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ μεγάλο πρόβλημα τοῦ νέου προέδρου, μὲ καθοριστικὸ βῆμα, τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κύρους τῆς μεγάλης δυνάμεως στὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ ἀναλόγως πρὸς τὴν ἐπιβολὴ τοῦ σεβασμοῦ τῆς συνταγματικῆς νομιμότητος καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν στὸ ἐσωτερικό. Δὲν θεωροῦνται καθόλου εὔκολα τὰ βήματα αὐτά, ἐπειδὴ οἱ ὀπαδοὶ τοῦ ἀπελθόντος προέδρου καὶ πολυάριθμοι εἶναι καὶ ὁπλισμένοι οἱ περισσότεροι καὶ διαλαλοῦν, ὅτι ἐπιδιώκουν τὴν ἐπάνοδο τοῦ ἀρχηγοῦ τους στὸν Λευκὸ Οἶκο. Εἶναι πρωτόγνωρες καταστάσεις αὐτὲς κι ἔχουν πολὺ ἄσχημο ἀντίκτυπο.