Οἱ διαδηλώσεις στὴν Μόσχα καὶ σὲ ἄλλες ρωσικὲς πόλεις, ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἀλεξέι Ναβάλνυ, εἶχαν κόσμο, ἀναλόγως πρὸς τὴν ἐποχὴ τῆς πανδημίας· οἱ ἀρχὲς τὶς εἶχαν ἀπαγορεύσει καὶ προέβησαν σὲ ἑκατοντάδες συλλήψεις, ἂν καὶ ἡ σύζυγος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ρωσικῆς ἀντιόλιτεύσεως ἀφέθη ἐλεύθερη μετά. Ἡ Ρωσία ζεῖ κάτω ἀπ’ τὴν δική της ἀντίληψη τῆς δημοκρατίας, ἀρκετὰ πιὸ ἐλεύθερη, ἀπὸ ἐκείνη στὴν Ἀμερικὴ τὴν προηγούμενη τετραετία· οἱ δυτικὲς κυβερνήσεις καλῶς κατήγγειλαν τὸν αὐταρχισμό, ἂν καὶ σὲ χαμηλότερο τόνο ἀπ’ ὅσο, ὅταν χειρότερα συνέβαιναν στὴν ὑπερατλαντικὴ δημοκρατία. Ἡ ἀπήχηση ὅμως τοῦ ὑποστάντος τὴν δηλητηρίαση εἶναι μηδαμινὴ στὸν λαό του· καλῶς, κακῶς αὐτὸς στηρίζει τὸν πρόεδρό του, Βλαδίμηρο Ποῦτιν.