Ὁριστικὴ διαμόρφωση νέας πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ νέα πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας λαμβάνει τὴν ὁριστικὴ διαμόρφωσή της, μετὰ τὶς ἐπιπτώσεις τοῦ κορονοϊοῦ, τὴν ἔναρξη τῶν διερευνητικῶν ἐπαφῶν μὲ τὴν Τουρκία καὶ τὴν εὐχαρίστηση τοῦ λαοῦ ἀπ’ τὴν μαζικὴ πλέον ἐφαρμογὴ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας· ἡ καθημερινή μας συμπεριφορά, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ ἔχουμε χωνέψει ὅλοι μας, εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ ἀπ’ ἐκείνη τῆς ἐποχῆς τοῦ τραμποκομμουνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἑνὸς ἔτους πρίν. Συνηθίσαμε στὸν ἐγκλεισμὸ στὰ σπίτια μας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπικοινωνία, μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα, μὲ τὸ facebook ἢ τὸ skype, ὅπως καὶ στὴν διεκπεραίωση τῶν περισσοτέρων ὑποχρεώσεών μας ψηφιακά, τράπεζες, χρηματικὲς συναλλαγές, δήμοι, ὑγεία, δημόσιο καὶ ἐμβολιασμὸς γίνεται μὲ ἠλεκτρονικὸ τρόπο ἀπ’ ὅλους, ὅπως καὶ τοὺς ἡλικιωμένους, μὲ τὴν βοήθεια καὶ τῶν ἐγγονῶν τους ἴσως· ὅλα αὐτὰ ἔχουν γίνει τρόπος ζωῆς καὶ ἀπολαύσεως μάλιστα, ὅταν μιλᾶμε μὲ τοὺς δικούς μας ὁλοζώντανα. Ἀλλά, ἡ ἀντιπολίτευση, καὶ περισσότερο ἡ ἀξιωματική, δείχνουν ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ καθόλου τὸν νέο ἄνθρωπο ποὺ ἀναδύθηκε κι εἶναι μπροστά μας· ἔτσι, εὐνοοῦν τοὺς συγχρωτισμοὺς καὶ τὶς διαδηλώσεις, ἐνῶ οἱ ἡγέτες τους διαμαρτύρονται γιὰ τοὺς περιορισσμοὺς στὴν διαβίωσή μας, ἐξ αἰτίας τοῦ κορονοϊοῦ. Μένουν στὸ παλιὸ παραμύθι, ὅτι εἶναι δεξιὰ καταστολὴ κι ἀγνοοῦν, ὅτι ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δημοκρατία ἀφοροῦν ζωντανοὺς ἀνθρώπους κι ὄχι νεκρούς…

Στὴν ἴδια ἀπαρχαιωμένη μένουν ἀντίληψη, ἐνῶ ὅλα ἔχουν ἀλλάξει καὶ πρωτίστως ἡ γνώμη μας γιὰ τὴν Εὐρωζώνη, καθὼς τὴν θεωροῦμε ὡς ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τῆς διαβιώσεώς μας, ὄχι μόνο γιὰ τὴν πανδημία, παρὰ καὶ στὰ ἐθνικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα· μποροῦμε νὰ ἔχουμε ἐπιφυλάξεις γιὰ τὴν οὐσία τῶν διερευνητικῶν ἐπαφῶν μὲ τὴν Τουρκία, ὅπως εἶναι καὶ θεμιτό, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν στάση τῶν Εὐρωπαίων, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὴν διεξαγωγή τους. Ἀπ’ τὴν δική μας στάση θὰ κριθεῖ τὸ ἀποτέλεσμα κι ὄχι ἀπ’ τὴν στάση τῶν ἄλλων· εἶναι δεδομένο αὐτό. Ὁ Ναπολεοντίσκος πρῶτος καὶ τὸ ἐπιτελεῖο του μετὰ μένουν στὴν τακτική τους τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς, μὲ τὴν δημαγωγία τους καὶ τὶς ἀκρότητες· ἔτσι, ἀντιτάσσονται στὸν ἐγκλεισμό, ἀλλὰ καὶ ὑπονομεύουν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ψηφιακῶν συστημάτων, μὲ τὶς διακλαδώσεις τους στὸν κρατικὸ μηχανισμὸ κυρίως. Παράδειγμα, ἡ παρεμπόδιση, μέσῳ τῶν ἐργατοπατέρων, τῆς ἐκδόσεως τῶν συντάξεων, τὶς αἰτήσεις τῶν ὁποίων εἶχαν θάψει ὡς κυβέρνηση· ἕνα μόνο ἐπιβεβαιώνουν, ὅτι ἀντιδροῦν ὡς ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς ποὺ στηρίζεται στὴν ὑποταγὴ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ στὰ στελέχη του, τοὺς σοβιετικοὺς ἀπαράτσνικους, κι αὐτοὶ εἶχαν ἀποκτήσει ἀπόλυτη ἐξουσία ἀπ’ τὸν σοσιαλισμό μας, κι ἔτσι καταδυνάστευαν τοὺς πάντες. Ἐὰν χάσει αὐτοὺς ὁ ΣΥΡΙΖΑ, συρικνώνεται στὰ ἱστορικά του ποσοστά…

Ὁ ἑνάμισυ χρόνος τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἐπέτρεψε τὴν ἀνάδειξη κοινωνικῆς κινητικότητος ἀγνώστου στὴν μεταπολιτευτικὴ περίοδο· οἱ μικρομεσαῖοι ἀπέκτησαν καὶ πάλι αἴσθηση τῆς ἀξίας τους καὶ τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς συμβολῆς τους. Ὁ ψηφιακὸς μετασχηματισμὸς τῆς χώρας ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει τὴν ἔκφραση τῆς δημιουργικότητος ἑκάστου, στὴν ἐργασία του καὶ στὴν ζωή του· αὐτὸ σημαίνει ἀνάδειξη τῶν δυνατοτήτων του κι ἔμπρακτη ἀπόδειξή τους στὴν δουλειά του καὶ στὴν καθημερινότητά του. Ἡ μαζικὴ εἰσροὴ μεγάλων ξένων ψηφιακῶν ἑταιρειῶν, μόλις ἤρθησαν τὰ σοσιαλιστικὰ ἐμπόδια, χαρακτηρίζουν τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία· ἔρχονται γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῶν δημιουργικῶν δυνατοτήτων τῶν νέων μας, δηλαδὴ τῆς ἱκανότητος συνθέσως τῆς γλώσσης μας, αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος λόγος. Ἀλλά, ὅπως ἐκφράζεται δημιουργικὰ ὁ ἐρευνητὴς στὴν μεγάλη ἑταιρεία, ἔτσι ἢ καὶ ὁπωσδήποτε περισσότερο ἐκφράζεται ὁ μικρομεσαῖος, μόνος του ἢ μὲ τοὺς φίλους τους καὶ συνεργάτες του· αὐτὸ τὸ βλέπουμε στὶς νέες ψηφιακὲς ἑταιρεῖες ποὺ ξεφυτρώνουν σὰν τὰ μανιτάρια μετὰ τὴν βροχή, ἀκόμη καὶ νέων μας στὸ Λύκειο, μὲ τὶς ἐφευρέσεις τους. Αὐτὸς ὁ νέος ἄνθρωπος δὲν ἔχει οὐδεμία σχέση μὲ τὸν προηγούμενο βιομηχανικὸ τῆς προτέρας ἐποχῆς· εἶναι ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος, μὲ ἔμφαση στὴν ἔκφραση τῆς δημιουργικότητός του στὴν παραγωγὴ καὶ στὴν κοινωνία. Ὁ καπιταλιστὴς κι ὁ κομμουνιστὴς ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν φύση του…