Ἡ ἄλλη δυναμικὴ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, μετὰ τὴν ἑλληνογαλλικὴ ἀμυντικὴ συμφωνία, ἀναγνωρίζεται πλέον διεθνῶς· ἡ Γαλλία εἶναι δύναμις τῆς Δυτικῆς Μεσογείου, ὁπότε ἀποκτᾶ καὶ συνεχῆ παρουσία στὸ ἀνατολικὸ τμῆμα της, μὲ τὴν συμμαχία μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρο, πάντα στὰ πλαίσια τῆς Εὐρωζώνης. Ἡ πτυχὴ αὐτὴ ἔχει τὴν βαρύνουσα σημασία της, ἐπειδὴ ἡ Βρεταννία, μὲ τὶς βάσεις της στὴν μεγαλόνησο, ἐκπροσωποῦσε προηγουμένως τὴν Εὐρώπη στὴν περιοχή· ἄλλωστε, τόσο ἡ Ἐπιτροπή, ὅσο καὶ ἡ Γερμανία, ὅταν σχολιάζουν τὰ προβλήματα μὲ τὴν Τουρκία, πάντα κάνουν ἀναφορὰ στὸ διεθνὲς δίκαιο καὶ στὶς εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες. Ἡ ἀποχώρηση τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐπιτρέπει τὴν ἐνίσχυση τῆς εὐρωπαϊκῆς παρουσίας, καθὼς ἀποσύρεται ἡ ἀπροκάλυπτη ἀμερικανικὴ ὑποστήριξη στὶς τουρκικὲς προκλήσεις σὲ Καύκασο, κοντινὴ Ἀσία καὶ Λιβύη.