Οἱ πρῶτες κινήσεις τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, στὸ ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικό, θεωροῦνται ἱκανοποιητικές, ἀλλὰ μὲ πολλὲς ἐπιφυλάξεις· ἀποκαθιστᾶ τὴν ἑνότητα τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ, ἀμβλύνοντας τὶς ἐπὶ τοῦ προκατόχου του ἀντιπαλότητες, καὶ τὸ κύρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διεθνῶς, ἀλλὰ διατηρώντας πολλὲς θέσεις ἐκείνου. Ἡ ἀπήχηση εἶναι εὐνοϊκὴ σὲ ἀμφότερα, ὁπότε ἀναμένονται τὰ δείγματα τῆς πολιτικῆς του στὰ πραγματικὰ προβλήματα· ἔτσι, ἐπιθυμεῖ τὸν διατλαντικὸ διάλογο στὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ μὲ τὴν ἄρνηση ὁλοκληρώσεως τοῦ Nordstream2, ἐπιμένοντας στὴν συνέχιση θέσεων ψυχροπολεμικῆς νοοτροπίας. Εἶναι φυσικὸ αὐτό, τὰ συμφέροντα τῆς Ἀμερικῆς προέχουν καὶ ἡ προστασία τους ἐπιβάλλει τὴν προάσπιση αὐστηρῶν θέσεων στὶς διεθνεῖς της σχέσεις· τὸ πρόβλημα εἶναι, σύμφωνα μὲ ἔγκυρους ἀναλυτές, τὸ ἐὰν ἔχει τὴν δυνατότητα ἡ Οὐάσιγκτον στὴ σημερινὴ συγκυρία νὰ ἐπιβάλει τὶς θέσεις της; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀρνητική, καθὼς ὑστερεῖ πολλαπλῶς στὴν παγκόσμια σκηνή, τουλάχιστον στὴν ὑποδομή της, οἰκονομικὴ καὶ τεχνολογική.