Ἡ ἑπομένη τοῦ πραξικοπήματος στὴν Μυαμὰρ δείχνει τὸ ποιά εἶναι ἡ κατεύθυνσή του καὶ ποιά τὰ στηρίγματά του· ὁ Τζὸ Μπάιντεν κι οἱ Εὐρωπαῖοι ζήτησαν, τὴν ἄμεση ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας, μὲ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο ἀπειλεῖν, μὲ ἐπιβολὴ κυρώσεων. Ἀλλά, οἱ Κινέζοι προέτειναν τὴν ρύθμιση τῶν ἐσωτερικῶν τους προβλημάτων, τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν πολιτικῶν, καὶ προβάλλουν τὴν ἀντικατάσταση μερικῶν παλαιῶν ὑπουργῶν, ἐνῶ οἱ Ρῶσοι παρουσιάζουν οὐδέτερα τὰ γεγονότα κι οἱ Ἰνδοὶ ὁμοίως· οἱ Δυτικοὶ μειονεκτοῦν ἀρκετὰ στὸν ἔλεγχο τῆς καταστάσεως, ἐνῶ οἱ Ἀσιάτες ρυθμίζουν «ἐσωτερικὰ» τὰ προβλήματά τους, ὅπως σχολιάζει ἔγκυρος διπλωμάτης. Ἰσως τὸ πραξικόπημα ἀποτελεῖ προοίμιο βαθυτέρων ἀλλαγῶν στὴν διεθνῆ δυναμική, μὲ ἄγνωστες τὶς προεκτάσεις τους. Πάντως, τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὰ ἀπὸ ὅ,τι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν.