Ἐγκατάλειψη ἀτλαντισμοῦ

Στὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ἀτλαντισμοῦ, ὡς κυρίας ἐκφράσεως τῆς διεθνοῦς της παρουσίας, ὁδηγεῖται ἡ Εὐρώπη, ὑποχρεωτικὰ μετὰ τὰ δύο τελευταῖα γεγονότα· πρῶτο, ὁ ἐφοδιασμὸς μὲ τὰ ἐμβόλια τῆς AstraZeneca, ὑπονομεύθηκε ἀπ’ τὴν βρεταννικὴ κυβέρνηση καὶ τὴν ἑταιρεία, μὲ γελοῖες προφάσεις, ἀλλὰ ἐπαρκεῖς γιὰ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν φρόντισε γιὰ τὴν προμήθεια στὴν ἀρχὴ καὶ παραγωγὴ στὴν συνέχεια, ἐνῶ οἱ ποσότητες γιὰ τοὺς Εὐρωπαίους κατακρατοῦνταν ἀπ’ τοὺς Βρεταννοὺς ὑπουργοὺς γιὰ ἐσωτερικὴ χρήση καὶ μὲ προκλητικὲς δηλώσεις· δεύτερο, ἡ ἐμφάνιση τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, ὡς συνεχιστοῦ τοῦ προκατόχου του στὶς διατλαντικὲς σχέσεις, μὲ τὴν ἐπαναφορά τους στὴν μεταπολεμικὴ κατάσταση καὶ μὲ πλήρη ὑποστήριξη τοῦ Λονδίνου. Ὁ κόσμος ὅμως ἔχει ἀλλάξει κι ἡ Εὐρώπη, ἡ Εὐρωζώνη καλύτερα, διεκδικεῖ αὐτόνομο διεθνῆ ρόλο, σὲ συνεργασία μὲ τὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία· ἀλλά, ἡ Οὐάσιγκτον ἀναζητάει, μόνο ὑποτακτικοὺς Εὐρωπαίους κι ὄχι ἰσότιμο διάλογο.