Ἡ ἡμέρα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ὡς ἀφιέρωμα στὸν Διονύσιο Σολωμό, προκάλεσε τὸν ἐνθουσιασμὸ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, γιὰ τὴν ὑπόμνηση τῆς σημαντικότατης συμβολῆς της στὸν παγκόσμιο πολιτισμό· ἡ ἀνταπόκριση αὐθόρμητη, ὅπως, ὅταν λὲς περιπαικτικὰ σὲ νεαρὴ κυρία τῶν ψηφιακῶν ἐξυπηρετήσεων, σχολιάζοντας τὸ «ἄμεσα» ποὺ ἐννοοῦν «ἀμέσως» ἢ «σύντομα», σὲ λάθος προφορὰ ἀγγλικοῦ ὁρισμοῦ, ὅτι, «δὲν τὰ πάω καλὰ μὲ τὶς βάρβαρες γλῶσσες», αὐτὴ ἀπαντάει αὐθορμήτως, «Καλὰ κάνετε, ἀφοῦ ἔχουμε τὴν καλύτερη γλῶσσα τοῦ κόσμου». Ἔχει βαρύτητα ἡ γνώμη της, ἐπειδὴ ἡ ἀριστερὴ προπαγάνδα ἔχει ἰσοπεδώσει ὅλες τὶς ἑλληνικὲς ἀξίες, δημοκρατίας, ἐλευθερίας, ἔρωτος, μὲ κύριο ὄργανό της τὴν ἐξαχρείωση τῆς γλώσσης μας καὶ ἀρχή της τὴν ἐπιβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ.