Ἡ χιονοσκεπὴς Ἀκρόπολις ἀποτέλεσε μοναδικὴ θέα, γιὰ ὅποιον ἔχει τὴν τύχη νὰ τὴν ἀγναντεύει ἀπ’ τὸ γραφεῖο του· δίδει ἄλλη αἰσθηση τῆς ὡραιότητος καὶ τῆς φυσικῆς ἁρμονίας, μὲ τὸν Παρθενῶνα στὴν κορυφὴ καὶ τὴν ἀνταύγεια τῶν ἀκτίδων τοῦ ἡλίου στὶς χιονισμένες πτυχές του. Θυμίζουν τὴν ἴδια περίπου ἀνταύγεια τῆς αὐγουστιάτικης πανσελήνου, ὅταν πέφτουν οἱ ἀκτίδες τῆς σελήνης στὸν ἱερὸ βράχο, ἀλλὰ τότε μὲ ὑποφαιὰ ἀπόχρωση. Εἶναι οἱ ὡραῖες στιγμὲς τοῦ ἀποκλεισμοῦ στὰ σπίτια μας μέσα στὸ χιονοσκεπὲς κλεινὸν ἄστυ· ἡ τέλεια ἁρμονία τῆς Ἀκροπόλεως ἀντανακλᾶ βαθύτερα στὸ εἶναι σου κι ἔτσι ξεφεύγεις ἀπ’ τὴν ὑπόλοιπη ρηχὴ καθημερινότητά σου, μιλώντας τὴν συμβατική της γλῶσσα. Ἡ ἄμεση ἀνταπόκριση στὴν ἐμμέλεια τῆς ζωοδότου πηγῆς μας καθορίζει τὴν περαιτέρω πορεία μας…