Ἡ ἀναμέτρηση στὰ διεθνῆ θέματα προβλέπεται ἐξαιρετικὰ σκληρή, καθὼς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ Μεγάλη Βρεταννία μεθοδεύουν τὴν δυναμικὴ ἐπανεμφάνισή τους, γιὰ ἀποκατάσταση τῆς ἐπιρροῆς τους· ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου εὔκολα, ἐπειδὴ οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν δέχονται τὴν ἐπανένταξή τους, στὴν μεταπολεμικὴ ἀτλαντικὴ ἐπικάλυψη, ἀλλὰ ζητοῦν ἰσότιμο διάλογο. Οἱ προσπάθειες, ὅπως μὲ τὴν ὑπόθεση Ναβάλνυ, γιὰ πλήρη ρήξη μὲ τὴν Ρωσία, μᾶλλον δὲν ἐπιτυγχάνουν, ἐπειδὴ γνωρίζουν τὰ ὑπόγεια τεκταινόμενα· μὲ τὴν Κίνα τὰ πράγματα εἶναι δυσκολώτερα, καθὼς ἡ ἐμπορικὴ συμφωνία, τῆς Εὐρώπης μαζί της, θεωρεῖται δεδομένη πλέον κι ἔτσι εἶναι ἀδύνατη ἡ σύμπραξη ἑνιαίου μετώπου ἐναντίον της. Τὸ πρακτικὸ πρόβλημα εἶναι, ὅτι δὲν ἔχουν ἐπεξεργασθεῖ ἐναλλακτικὴ λύση οἱ Ἀγγλοσάξωνες, ὁπότε μᾶλλον ὁδηγοῦνται σὲ ἀδιέξοδο· οἱ οἰκονομικὲς σχέσεις ὅμως προχωροῦν καὶ τὸ Πεκῖνο κατέστη ὁ πρῶτος ἐμπορικὸς ἑταῖρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, μὲ τὸ ρεμίνμπι πέμπτο νόμισμα στὶς διεθνεῖς συναλλαγές.