Στὶς ἀγορὲς ἐπικράτησαν σταθεροποιητικὲς τάσεις, ἀνοδικὲς στὴν Ἀσία, ἀνάμικτες στὴν Εὐρώπη· τὸ εὐρὼ βελτιώθηκε στὰ 1,2195 δολλάρια, 129,8480 γιέν, ὅπως καὶ τὸ πετρέλαιο, 67,28, ἀλλὰ ὑποχώρησε ὁ χρυσός, 1807,25. Ἡ ἐπιφυλακτικότης τῶν ἐπενδυτῶν εἶναι διάχυτη ἀκόμη, σχετιζόμενες μὲ τὶς ἀπειλὲς γιὰ ἐπιστροφὴ τῆς Οὐάσιγκτον σὲ σινοαμερικανικὸ καὶ ρωσοαμερικανικὸ ἐμπορικὸ πόλεμο, παρὰ τὶς διαφοροποιήσεις τῶν Εὐρωπαίων· οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες ὅμως βλέπουν σημαντικὴ αὔξηση τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου, ὅπως σὲ πετρέλαιο, ὀρυκτά, χρυσό, ἄργυρο, ἀγροτικὰ προϊόντα, ὡς ἀντανάκλαση τῆς ἀναπτύξεως τῆς κινεζικῆς οἰκονομίας, ἐνῶ παρουσιάζεται ἔλλειψη προσφορᾶς ἠμιαγωγῶν παγκοσμίως, ἐπειδὴ εἶναι ὁ μοναδικὸς κλάδος στὸν ὁποῖο ἡ Ἀμερικὴ καλύπτει μεγάλο μέρος τῆς παραγωγῆς. Στὴν Εὐρώπη ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ βαίνει πρὸς ὁμαλοποίηση, ἂν καὶ ἡ ζήτηση καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, ἀμέσου καταναλώσεως καὶ διαρκῶν, παραμένει χαμηλότερη ἀπ’ τὴν πρὸ τῆς πανδημίας ἐποχή· ἀλλὰ στὰ διαρκῆ παραγωγικὰ καὶ στὰ βιομηχανικὰ σημειώνεται σταδιακὴ αὔξηση τῆς ζητήσεως.