Ὡς πρόσχημα, χαρακτηρίζει, τὸν τεχνολογικὸ πόλεμο, τὸ Πεκῖνο, μὲ τὶς κυβερνοεπιθέσεις καὶ τὶς ἀπειλὲς ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῆς χώρας του· ἀκόμη καὶ τὶς ἐπικλήσεις τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν σὲ Σίκιανγκ καὶ Χὸνγκ Κὸνγκ τὶς ἐντάσσει στὰ ἴδια πλαίσια. Στὴν οὐσία, προσθέτει, ἐνοχλεῖται ἡ Οὐάσιγκτον ἀπ’ τὸ πενταμερὲς πρόγραμμα τεχνολογικῆς ἀναπτύξεώς της, γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῆς πλήρους ἀπεξαρτήσεώς της ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς εἰσαγωγές· πρόκειται κυρίως γιὰ τὴν παραγωγὴ ἡμιαγωγῶν, στὴν ὁποία ἡ Ἀμερικὴ ἐλέγχει τὴν πλειοψηφία τῆς παγκοσμίου προσφορᾶς, ἀλλὰ μὲ δυσκολίες καλύψεως καὶ τῶν δικῶν της ἀναγκῶν. Κίνα, Εὐρώπη, Ρωσία καὶ Ἰνδίες τουλάχιστον προωθοῦν τὴν ἀνάπτυξη τῶν δικῶν τους κλάδων ἡμιαγωγῶν, γιὰ ἀπεξάρτηση ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς. Ὡς ἀπάντηση στὶς κυρώσεις οἱ Κινέζοι διαθέτουν τὴν παραγωγὴ σπανίων γιαῶν.