Στὴν παράδοση τῶν ὅποιων διαδηλώσεων στὴν νεώτερη ἱστορία μας, ἡ πρώτη φροντίδα τῶν ὀργανωτῶν τους ἦταν ἡ περιφρούρησή της, ὥστε νὰ μὴν παρεισφρύσουν ἄτομα ποὺ θέλουν τὴν ὑπονόμευσή τους, ὅπως γίνεται συστηματικὰ σὲ ἐκεῖνες τῶν συριζαϊκῶν τὶς τελευταῖες δεκαετίες καὶ μὲ τὸ προηγούμενο ὄνομά του· ὅταν μάλιστα ἕνα κόμμα ἀπευθύνει πρόσκληση σὲ ὅλες τὶς ἄλλες πολιτικὲς κινήσεις γιὰ συστράτευση, τότε καὶ ἡ περιφρούρηση εἶναι πολὺ αὐστηρότερη. Τὰ ζήσαμε αὐτὰ στοὺς νεκροὺς τῆς Μαρφίν, στὰ Δεκεμβριανὰ τοῦ 2008, καὶ προχθὲς στὴν Νέα Σμύρνη· ὁ ΣΥΡΙΖΑ ὀργάνωσε τὴν συγκέντρωση, αὐτὸς εἶχε ὑποχρέωση γιὰ τὴν περιφρούρησή της καὶ εἶναι τουλάχιστον ὁ ἠθικὸς αὐτουργός, μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του ὑπόγειους μηχανισμοὺς τῆς χώρας…