Εὐρώπη καὶ ἀραβικὸς κόσμος

Οἱ δυσκολίες στὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία αὐξάνονται, καθὼς οἱ Εὐρωπαῖοι διαπιστώνουν καθημερινά, τὴν ὑπονόμευση τῆς ἑνιαίας πολιτικῆς τους ἀπ’ τοὺς ἀγγλοσαξωνικοὺς κύκλους· οἱ ἐξελίξεις στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἀποδεικνύουν τὴν διεύρυνση τῶν διαφορῶν τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ. Ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἀσπάσθηκε στὴν πράξη τὴν πολιτικὴ τοῦ προκατόχου του κι ἐπιδεικνύει οὐσιαστικὴ ἀνοχὴ στὴν ἐπιθετικὴ πολιτικὴ τῆς Ἄγκυρας, ἐνῶ φέρεται περιφρονητικὰ πρὸς τοὺς Ἄραβες· ἡ ἀπαίτησή του, γιὰ ἀποδοχὴ τῆς δημοκρατίας θεωρήθηκε ὠμὴ προσβολή, ἐνῶ οἱ σχολιαστές της διερωτήθηκαν, τὸ ἂν ἰσχύουν οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς Ἑλλάδος ὡς παρατηρητοῦ στὸν Ἀραβικὸ Σύνδεσμο δὲ ἀποτελεῖ ἀπόδοση τιμῆς μόνο στὴν χώρα μας, μὲ τοὺς παραδοσιακοὺς φιλικοὺς δεσμοὺς μαζί τους, μὲ προϊστορία ὅτι ποτὲ δὲν εἴμασταν ἀποικιακὴ χώρα, ἀλλὰ καὶ σαφὴς κρίκος ἐνδυναμώσεως τῶν δεσμῶν μὲ τὴν Εὐρώπη· τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἐκφράζει ἡ Ἀθήνα στὴν περιοχή.