Οἱ ὑποκινούμενες βιαιότητες ἔχουν γενικευθεῖ τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες, παρὰ τὴν πανδημία καὶ τὴν ἐμφανέστατη ἀποδοκιμασία τῆς κοινῆς γνώμης· οἱ ὑποκινητὲς γνωστοί, ὁ ΣΥΡΙΖΑ καὶ οἱ ἀριστεριστὲς διαφόρου μορφῆς, μὲ τὴν σύμπραξη τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων, ὅπως εἶχε γίνει καὶ στὰ Δεκεμβριανὰ τοῦ 2008, καὶ τὴν ὁλόπλευρη στήριξη τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ τῆς διαπλοκῆς του· γνωστὰ φαινόμενα αὐτὰ ποὺ σκοπὸ εἶχαν τὰ μνημόνια καὶ τὴν κοινωνική μας ἀποδιάλυσή, καὶ μὲ κύριο στόχο τους, τὴν βαθύτατη ὑπονόμευση τῶν αἰωνίων ἀξιῶν τοῦ Ἑλληνινσμοῦ, ὅπως ἀποδείχθηκε κατὰ τὴν τραμποκομμουνιστικὴ περίοδο, καὶ μὲ τὸν ἁρμόδιο ὑπουργὸ τοῦ 2008 ἐπιδεικνύειν ἀνοχή, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας ἐπὶ ἀριστερόστροφου φασισμοῦ, κατὰ τὸν τέλειο χαρακτηρισμὸ τοῦ Μίκη Θεοδωράκη. Συμβολικὴ ἀποκορύφωσή τους εἶναι οἱ διαδηλωτὲς τῆς πλατείας Κλαυθμῶνος, οἱ ὁποῖοι ὅταν συνάντησαν διερχόμενο ἡλικιωμένο σὲ μηχανάκι, μὲ εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν ἅρπαξαν καὶ τὴν ποδοπότησαν κι ὅταν αὐτὸς τὴν ξαναπῆρε τὴν ἔσκισαν, μὲ καθηγήτρια τοῦ ΕΚΠΑ σὲ πρῶτο ρόλο, φωνάζοντας μάλιστα, «στὸ διάολο ἡ οἰκογένεια, στὸ διάολο καὶ ἡ πατρίς, ἡ Ἑλλάδα νὰ πεθάνει, νὰ ζήσουμε ἐμεῖς»· κάποιες ἱστοσελίδες πρόβαλαν τὸ γεγονὸς κι ὁ βουλευτὴς τῆς Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Μπογδάνος τὰ κατήγγειλε, ὅπως καὶ ὁ σεισμολόγος Ἄκης Τσελέντης σὲ ἱστοσελίδα, ἀλλὰ ἡ ἀτλαντόδουλη διαπλοκὴ τὰ ἀγνόησε ἐπιμελῶς. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, τὸ γιατὶ τὰ ἀγνόησε καὶ ἡ τόσο πρόθυμη Εἰσαγγελία; Ποιός εἶναι ὁ λόγος; Ἔχει καιρὸ ἀκόμη καὶ τώρα γιὰ τὴν ἐντολὴ διερευνήσεώς τους καὶ τὴν ἀπόδοση τῆς δικαιοσύνης· τότε, τὸ 2008-09, εἶχε προβληθεῖ ἡ ὑποτιθέμενη βεβήλωση τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας, ἐπειδὴ κάποιοι ἀστυνομικοὶ «πάτησαν ἱερὸ κείμενό της» στὰ ἀραβικά, μὲ διαδηλώσεις καὶ καταδίκη τῶν ἀριστερῶν κομμάτων· τελικὰ ἀποδείχθηκε, ὅτι οὔτε βεβήλωση ὑπῆρξε, οὔτε ἱερὸ ἦταν τὸ κείμενο, παρὰ ἕνα ἁπλὸ χαρτὶ στὰ ἀραβικά. Τὸ περιστατικὸ τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας ἐκφράζει παραστατικὰ τοὺς ὑποκινητές· ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι μόνο ἡ ἐπίσημη θρησκεία τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ ζωογόνος ἔμπνευση καὶ ὁδηγὸς τῶν πόθων τους γιὰ ἀπευλευθέρωσή τους ἀπ’ τὴν ὅποια δουλεία, φραγκοκρατία, τουρκοκρατία, μαζὶ μὲ τὶς κοινότητες τῶν ψηλῶν βουνῶν καὶ τῶν νησιῶν. Ἡ πράξη δὲν εἶναι μόνο βεβήλωση μιᾶς εἰκόνος, ἀλλὰ ἱεροσυλία τῶν αἰωνίων ἀξιῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ.