Τὸ ἐσωτερικὸ μέτωπο θεωρεῖται τὸ κύριο πρόβλημα τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, καθὼς δυσκολεύεται ἀρκετὰ στὴν προσέλκυση τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἀμερικανῶν στὴν πολιτική του, ἀλλὰ περισσότερο αἰσθάνεται μεταξὺ δύο πυρῶν στὰ μεγάλα οἰκονομικὰ συμφέροντα· ἡ πολεμικὴ καὶ πετρελαϊκὴ βιομηχανία ἐπιδιώκουν τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ψυχροπολεμικὴ ἐποχή, μὲ τὴν ἔνταξη τῆς Εὐρώπης στὸν ἑνιαῖο δυτικὸ κόσμο κατὰ τοῦ ἀνατολικοῦ. Τὸ ΝΑΤΟ θεωρεῖται ὡς ὄργανό τους, ἀλλὰ μὲ ἀποδοχὴ τοῦ ἀμερικανικοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ καὶ τοῦ φυσικοῦ ἀείρου· οἱ Εὐρωπαῖοι, δηλαδὴ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων κυρίως, ἀρνοῦνται, καθὼς ἀναπτύσσουν τὴν δική τους πολεμικὴ βιομηχανία, ἐνῶ ἀποδέχονται τὸ ρωσικὸ φυσικὸ ἀέριο, στὴν μισὴ τουλάχιστον τιμὴ τοῦ ἀμερικανικοῦ. Ἐπίσης, οἱ ψηφιακὲς ἑταιρεῖες εἶναι ἀντίθετες στὴν ὁλομέτωπη ἀναμέτρηση μὲ τὴν Ἀνατολή, ἐπειδὴ γνωρίζουν, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία εἶναι χαμένη στὴν σύγκρουσή της μὲ τὴν κινεζική, σὲ ὅλους τοὺς κλάδους· θεωροῦν μάλιστα συμβολὴ στὴν ἧττα της τὴν ἀποδολλαριοποίηση…