Στὴν ἄμεση στροφή του στὸ ἐσωτερικό του μέτωπο ὑποχρεώνεται, ὁ Ταχὶπ Ἐρντογάν, μὲ ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὶς σημερινὲς συνομιλίες του μὲ τοὺς Σὰρλ Μισὲλ καὶ Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν· ἡ σύλληψη δέκα ἀποστράτων ναυάρχων, ἀπ’ τοὺς 104 ποὺ ὑπέγραψαν τὴν διακήρυξη ἐναντίον του θεωρεῖται πρῶτο βῆμα, καθὼς φέρεται ἀποφασισμένος ἐξασφαλίσαι τὸν ἔλεγχο τοῦ στρατοῦ, καταργώντας τὶς ἀπαγορεύσεις Κεμὰλ ἰσλαμισμοῦ στὴν ἐκπαίδευσή του. Ταυτοχρόνως προβάλλει τὴν προπαγάνδα, ὅτι ἐπίκειται συμφωνία μὲ τὴν Αἴγυπτο γιὰ ὁριοθέτηση τῆς μεταξύ τους ΑΟΖ, ἐνῶ τὰ διαψεύδει κατηγορηματικὰ τὸ Κάιρο· μάλιστα δὲ ἐγκρίνει τὴν ἐπιστολή, Ἑλλάδος, Ἰσραὴλ καὶ Κύπρου, πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν ἐπιτάχυνση μελέτης τοῦ Eastmed, καὶ προέκτασή του σὲ, Βουλγαρία, Ρουμανία, Οὐγγαρία, Τσεχία καὶ Σερβία, ἀλλὰ καὶ Συρία.