Οἱ συνομιλίες τῶν Σὰρλ Μισὲλ καὶ Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν στὴν Ἄγκυρα μὲ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν εἶχαν σαφῆ καὶ ἄκρως δεσμευστικὰ ἀποτελέσματα γιὰ τὴν Τουρκία· αὐστηρότατη κριτικὴ γιὰ ἀντιδημοκρατικὲς ἐπιδόσεις στὸ ἐσωτερικό, ὅπως καὶ ἡ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν διεθνῆ συνθήκη δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν, τήρηση τῶν ὑποχρεώσεών της στὸ μεταναστευτικό, δεσμευτικὲς προειδοποιήσεις γιὰ σεβασμὸ τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων καὶ τῶν δικαίων Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, διότι διαφορετικά, σὲ περίπτωση ἀκροτήτων, ἡ Εὐρώπη θὰ σταθεῖ στὸ πλευρό τους. Παρενέβη καὶ ἡ ὑπόθεση τῶν καθισμάτων τῶν τριῶν, μὲ παραγκωνισμὸ τῆς Οὔρσουλας· ὁ εὐρωπαϊκὸς τύπος πρόβαλε τὸ γεγονὸς καὶ ἐπέκρινε δριμύτατα τὴν μεθόδευση τοῦ Τούρκου προέδρου· διπλωματικοὶ κύκλοι μάλιστα ἐκτιμοῦν, ὅτι αὐτὸ ἔγινε ἐπίτηδες, γιὰ τὴν ἀπόσπαση τῆς προσοχῆς τῆς κοινῆς γνώμης ἀπ’ τὶς πρωτοφανεῖς ἐπικρίσεις τῶν Εὐρωπαίων. Ἡ δουλικότατη διαπλοκή μας πρόβαλε, μόνο τὶς παραβιάσεις τοῦ πρωτοκόλλου, καὶ ἀποσιώπησε τὰ ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.