Ἡ προσπάθεια ἐπιστροφῆς τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν εἰς τὰς ἀμερικανικὰς ἀγκάλας εἶναι ἐμφανέστατη ἀπ’ τὶς τελευταῖες κινήσεις τους· προσφέρει πάλι τὶς ἐξυπηρετήσεις του στὶς ἀμερικανικὲς δυνάμεις καὶ ἐγγυᾶται τὴν παραχώρηση τῆς βάσεως τοῦ Ἰντσιρλὶκ στὴν πολεμική τους ἀεροπορία καὶ στὰ πυρηνικά τους ὅπλα· ἀκόμη περισσότερο, ἐγγυᾶται τὴν μεταφορὰ τῶν 10000 Σύρων μισθοφόρων ἀπ’ τὴν Λιβύη στὴν Οὐκρανία, γιὰ τοὺς νατοϊκοὺς σκοπούς, κατὰ τῶν ρωσοφώνων τοῦ Ντόνμπας. Τὸ τελευταῖο θεωρεῖται ὡς αἰτία πολέμου μὲ τὴν Μόσχα, ἐπειδὴ οἱ Ρῶσοι δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν προστασία τους πρὸς τοὺς ὁμοεθνεῖς τους τῆς Οὐκρανίας, ὅπως καὶ προχθὲς τὸ ἐπανέλαβε τὸ Κρεμλίνο· ὅλα αὐτὰ σημαίνουν, ὅτι ἔρχεται σὲ πλήρη ρήξη μὲ τὴν Ρωσία, ἑπομένως ἱκανοποιεῖ τὴν Ἀμερική, ἀλλὰ διατηρεῖ τὶς ἀποστάσεις ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους. Ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων διαφωνεῖ μὲ τὴν Μόσχα στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἀλλὰ ὄχι στὸ βαθμὸ πολεμικῆς ἀναμετρήσεως.