Ἑπομένη τῆς κουτοπονηριᾶς

Ἡ ἑπομένη τῆς κουτοπονηριᾶς τοῦ Τούρκου προέδρου, εἰς βάρος τῶν ἡγετῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἔχει φέρει μαῦρες πλερέζες στὴν Ἄγκυρα καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη· ὅλοι οἱ ξένοι διερωτῶνται, τὸ ἐὰν γίνει κάτι ἀνάλογο καὶ στὶς δικές τους ἐπαφὲς μὲ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση, οὐδεὶς τὸ ἀποκλείει πλέον κι εἶναι ἄκρως ἐπιφυλακτικοὶ στὶς συναντήσεις, ἀκόμη καὶ στὶς τυπικὲς μαζί της. Μὲ τὴν Εὐρώπη τὰ πράγματα εἶναι χειρότερα, καθὼς εἶναι ὁ πρῶτος ἐμπορικὸς ἑταῖρος τῆς χώρας καὶ ὁ κύριος προμηθευτὴς τεχνολογίας στὴν βιομηχανία της· ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ οἱ μεγάλες ἑταιρεῖες ξανασκέπτονται τὶς δοσοληψίες τους. Φυσικὴ συνέπεια εἶναι ἡ καχυποψία τους, γιατὶ καὶ στὴν ἑπόμενη «δουλειὰ» μπορεῖ νὰ φερθοῦν τὸ ἴδιο· στὶς διεθνεῖς σχέσεις αὐτὸ λέγεται διοικητικὸς προστατευτισμός. Ὅλα ἐπιτρέπονται καὶ γίνονται, ἀλλά, «Γιὰ νὰ δοῦμε τὶς λεπτρομέρειες καὶ πέρασε αὔριο!» ἢ κι μεθαύριο, γιατὶ κάτι δὲν τελειώσαμε ἀκόμη, λείπει ἡ πολυθρόνα…