Ἀντίπαλος ἄνευ ὑποστάσεως

Σὲ ἀντίπαλο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἄνευ ὑποστάσεως ἐξελίσσεται ὁ Ναπολεοντίσκος, καθὼς ἀδυνατεῖ τοῦ ἀρθρῶσαι πειστικὸ λόγο, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ ἁπλούστερα πράγματα· ἡ προσφυγὴ στὴν ἀκατάσχετη δημαγωγία, μὲ τὴν διαστρέβλωση καὶ τῶν ὀφθαλμοφανῶν γεγονότων, ἐνοχλεῖ ἀφάνταστα τοὺς πάντες, ὅπως ἀκούγεται στὶς πλατεῖες, ἐνῶ τὸ οἰκονομικό του πρόγραμμα εἶναι κρᾶμα παλαιοκομμουνιστικῆς καὶ συντεχνιακῆς δουλοπρεπείας. Οἱ προηγούμενες ἑβδομάδες ἦταν ἀδιαμφισβήτητα οἱ χειρότερες γιὰ τὴν κυβέρνηση, λόγῳ τῆς πανδημίας, ἀλλὰ καὶ στὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις δὲν παρουσιάζεται αἰσθητὴ ὑποχώρησή της, στὰ δύο σχεδὸν χρόνια ἐξουσίας· ἀντιθέτως, ἡ ἄκρως ἐπιτυχημένη ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς καὶ ἡ κινητοποίηση τῆς Εὐρώπης, μαζὶ μὲ τὶς συμμαχίες μας στὸν ἀραβικὸ κόσμο, ἀναδεικνύουν τὴν Ἑλλάδα ἡγετικὸ παράγοντα τῆς περιοχῆς. Ἐλάχιστοι πίστευαν, ὅτι ὑπῆρχαν περιθώρια ἀποκρούσεως τῆς ὀσμανικῆς ἀπειλῆς, ἐνῶ οἱ τουρκολάγνοι καθηγητάδες ἐκλιπαροῦσαν γιὰ ἐνδοτισμό· τώρα χάθηκαν ἀπὸ προσώπου γῆς καὶ δὲν ἀποτολμοῦν οὔτε ἀστραπιαία τηλεοπτικὴ ἐμφάνιση.