Σὲ διευθέτηση μέσῳ διαπραγματεύσεων ὁδηγεῖται τὸ οὐκρανικὸ πρόβλημα, καθὼς τὸ Κίεβο ἀπομονώνεται ἀρκετά, μὲ μόνη τὴν Οὐάσιγκτον στὸ πλευρό του, ἀλλὰ χωρὶς οὐσιαστικὴ ἐμπρακτη βοήθεια, τὴνΕὐρώπη σὲ ἀποστάσεις ἀσφαλείας καὶ τὴν Τουρκία, σὲ ἄτακτη ὑποχώρηση· ὁ Τοῦρκος πρόεδρος ζήτησε ἀπ’ τὸν Οὐκρανὸ ὁμόλογό του τὴν λύση τοῦ διαλόγου, ξεχνώντας τὶς προηγούμενες ρητορεῖες του, καθὼς εἶχε προηγηθεῖ ἡ συνομιλία του μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, καὶ τὸ Κρεμλίνο ἐπέβαλε τὴν διακοπὴ τῆς ἐπισκέψεως τουριστῶν στὴν Τουρκία γιὰ ἑνάμισυ μῆνα. Οἱ Ἀμερικανοὶ συνεχίζουν τὶς πολεμοχαρεῖς δηλώσεις τους, ἀλλὰ καὶ δὲν φαίνονται διατεθειμένοι ὑποστηρίξαι τοὺς Οὐκρανοὺς μὲ στρατεύματά τους, ἀπέναντι στοὺς σκληροτράχηλους Κοζάκους τοῦ Δόν· ἔτσι, ἡ ἐπιστροφὴ στὴν συμφωνία τοῦ Μίνσκ, Ρωσίας, Γερμανίας, Γαλλίας καὶ Οὐκρανίας, φαίνεται ὡς μοναδικὴ διέξοδος. Οἱ διπλωματικὲς ἐκτιμήσεις εἶναι, ὅτι τὸ Κίεβο εὐθύνεται περισσότερο, μὲ τὴν ἀποφυγὴ ἐφαρμογή της, ἐνῶ στὸ ἐνδιάμεσο ἐπιδεινώθηκε ἀρκετὰ ἡ κατάσταση.