Πανδημία, μοίρα τῶν φτωχῶν

Ἡ πανδημία σαρώνει κυριολεκτικὰ τὶς φτωχὲς χῶρες, ἀκόμη καὶ ἐκεῖνες ποὺ διαθέτουν ἐπαρκῆ φαρμακοβιομηχανία, ἀλλὰ ἀνεπαρκῆ γιὰ τὰ μεγέθη τους, ὅπως οἱ Ἰνδίες· τὰ κρούσματα στὴν δεύτερη πολυπληθῆ χώρα πλησιάζουν τὶς 260000 ἡμερησίως καὶ οἱ νεκροὶ τοὺς 1800, συνολικά, 15300000, 183000, ἀντιστοίχως, ὁπότε εἶναι ἡ δεύτερη χώρα μετὰ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Τρίτη ἔρχεται ἡ Βραζιλία, μὲ 14000000 κρούσματα καὶ 340000 θανάτους, ἀλλὰ μὲ ἕνα ἕβδομο σχεδὸν τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἰνδιῶν· ἀνάλογη κατάσταση, ἀλλὰ χειρότερη σὲ πολλές, ἐπικρατεῖ σὲ ὁλόκληρο τὸν τρίτο κάποτε κόσμο. Αἰτίες εἶναι οἱ κακὲς ὑγειονομικὲς συνθῆκες καὶ ἡ ἀνεπάρκεια νοσοκομειακῶν ἐγκαταστάσεων, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀδυναμία προμηθείας ἐμβολίων· οἱ Ἀμερικὴ καὶ Βρεταννία, κύριοι παραγωγοὶ τῶν πρώτων δυτικῶν ἐμβολίων, ἀρνήθηκαν τὴν ἐξαγωγή τους στὶς παλιὲς ἀποικίες τους, μὲ τὴν δικαιολογία τοῦ ἐμβολιασμοῦ πρῶτα τῶν λαῶν τους, ἀλλὰ Κίνα καὶ Ρωσία, ἔστειλαν ἀπ’ τὸ ὑστέρημά τους…