Ἡ πολιτικὴ συνοχὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν ἐμφανίζεται αἰσθητὰ ἐνισχυμένη, μετὰ τὸν ἀμερικανικὸ ἐμπαιγμὸ στὰ ἐμβόλια, καθὼς ὅλοι διαπίστωσαν, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐμπιστοσύνη, καὶ γιὰ θέματα ὑγείας τῶν ἀνθρώπων· ἡ ἐξαγγελία τοῦ Τζὸ Μπάιντεν δὲν μπορεῖ νὰ ἔγινε τυχαῖα πιστεύουν οἱ ἔγκυροι πολιτικοὶ παρατηρητές. Ἀλοίμονο στὴν ὑπερδύναμη ἡ ὁποία δὲν ἀξιολογεῖ ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρὲς τὶς προεδρικὲς δηλώσεις, γιατὶ τότε ὁ σημερινὸς ἐκπίπτει στὸ ἐπίπεδο τοῦ προκατόχου του· τὸ ἴδιο γίνεται καὶ τὰ ἄλλα διεθνῆ θέματα, Τουρκία, Οὐκρανία, Ἰράν; Τὸ κύρος τῆς Οὐάσιγκτον διακυβεύεται πλέον. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ στρέφονται πρὸς τὶς δικές τους ρίζες κι ἀναλογίζονται, ὅτι οἱ ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις τοὺς ὁδηγοῦν στὴν διαιώνιση τῆς μεταπολεμικῆς ὑποταγῆς τους· ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἔδειξε πάλι τὸν δρόμο, ὅπως μὲ τὸν ἀγωγὸ ρωσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου Nordstream2. Τὸν δικό τους ἑνιαῖο δρόμο ὀφείλουν ἀναζητῆσαι οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοί.