Ἐπείγουσα ἀναγνώριση πολιτικῆς πραγματικότητος

Ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς πολιτικῆς πραγματικότητος ἀπ’ τὰ κόμματα, διεθνοῦς κι ὄχι μόνο ἑλληνικῆς, εἶναι ἐπείγουσα γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους· δύο εἶναι τὰ κοσμοϊστορικὰ γεγονότα, ὁ ἐμβολιασμὸς τῶν λαῶν κατὰ τῆς πανδημίας καὶ ἡ ἐπιβεβαίωση τῆς καταρρεύσεως τῆς ἀριστερᾶς σὲ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη τουλάχιστον. Ὅποια πολιτικὴ δύναμη ἀδυνατεῖ ἀναγνωρίσαι τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ κατανοῆσαι τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς ἐποχῆς μας, βαδίζει πρὸς τὴν ἱστορική της ἀπογραφή· τὸ πρῶτο, θεωρεῖται καίριο πλῆγμα τῆς ἀμερικανικῆς ἡγεμονίας, μὲ τὴν πρόταση τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, γιὰ παράδοση τῶν εὐρεσιτεχνιῶν ἀπ’ τὶς φαρμακευτικὲς ἑταιρεῖες στὰ κράτη, ἐπειδὴ εἶναι δεδομένο ὅτι εἶναι ἀνεφάρμοστο τὸ μέτρο, ὁπότε ὁ κόσμος καταλαβαίνει, ὅτι διέπεται ἀπὸ λαϊκισμὸ ὁ πρόεδρος ἢ ὅτι ἀδυνατεῖ καταγράψαι τὴν φύση τῶν προβλημάτων. Στὴν Ἑλλάδα, πολλὰ κόμματα ἔχουν ἐξαρτήσει τὴν ἐπιβίωσή τους ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ λαγνεία, ὁπότε πληρώνουν τώρα τὸ τίμημα· τὸ ἐρώτημα εἶναι, τὸ ἐὰν ἔχουν δυνατότητες ἄλλης ἐπιλογῆς, μᾶλλον δύσκολο. Ἡ κατάρρευση τῆς ἀριστερᾶς, πανευρωπαϊκὰ σχεδόν, συμπληρώνει τὴν πλήρη ἀπαξίωση τῆς ἰδεολογίας της, ὅπως εἶχε καθιερωθεῖ στὴν Ἑλλάδα μεταπολιτευτικά· τὴν Ἱσπανία, μὲ τὴν ἐξαφάνιση τοῦ Ποδέμος, ἀκολούθησε ἡ Βρεταννία, μὲ τὴν κατάρρευση τοῦ Ἑργατικοῦ κόμματος, ἐνῶ στὴν Γερμανία, οἱ Σοσιαλδημοκράτες ἔρχονται τρίτοι καὶ καταϊδρωμένοι καὶ στὴν Γαλλία ψάχνονται μεταξύ τους.

Στὴν Ἑλλάδα ὁ Ναπολεοντίσκος, ὡς ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση καὶ διατελέσας πρωθυπουργός, ἐκπίπτει πλέον στὴν ἱστορική του μᾶλλον διαδρομή, καθὼς εἶχε ταυτισθεῖ μὲ τὰ κόμματα αὐτά· τὸ πρόβλημά του εἶναι ἕνα, ἔχει τὶς προσωπικὲς δυνατότητες καὶ τὶς πολιτικὲς ἱκανότητες γιὰ τὴν μετάλλαξή του σὲ ἄλλης μορφῆς πολιτικὴ δύναμη; ἡ ἀπάντηση ἐπείγει, ἐπειδὴ οἱ ἐξελίξεις στὴν χώρα εἶναι ραγδαῖες. Ὁπωσδήποτε, ἕως τώρα δὲν ἔχει δείξει κάποιες δυνατότητες πρωτοτυπίας, καθὼς ἔχει περιορισθεῖ στὰ συνθήματα τῆς πεπαλαιωμένης καὶ σκωληκοβρώτου ἀριστερᾶς, συμπεπιλημένα μὲ δύσοσμο ἀμερικανικὸ μαϊντανὸ καὶ τυραννόμορφη δημαγωγία· ὡς πρόσωπο ἐπιβεβαιώνει καθημερινὰ τὸ ὀλιγόνωο τοῦ χαρακτῆρος του καὶ τὴν ἀπόλυτη πρόσδεσή του στὸν αὐταρχικῆς νοοτροπίας κομματικὸ καὶ συνδικαλιστικὸ συντεχνισμό· οἱ γνώσεις του εἶναι ἐλάχιστες καὶ δὲν ὑπερβαίνουν ἐκεῖνες τῶν μετρίων μαθητῶν τοῦ Δημοτικοῦ, ἑπομένως, πῶς θὰ προσφέρει ἔμπνευση καὶ ἀνάταση στὸν κόσμο του, μετὰ τὴν δοκιμασία τῆς πανδημίας; Τὸ χειρότερο γιὰ αὐτὸν εἶναι ἄλλο, ἡ ἀπόδειξη ὅτι ἐπέδειξε ἱεροσυλία πρὸς τοὺς νεκροὺς στὸ Μάτι, τὸ χείριστο κακούργημα τοῦ Ποινικοῦ μας Κώδικος· δὲν σκεπάζεται αὐτὸ εὔκολα, ἐνῶ καὶ στὰ βοσκοτόπια εἶναι ἐμφανέστατη ἡ ἀνάμιξή του, πέραν τῆς ὑποθέσεως Νοβάρτις. Οἱ παραπεμπόμενοι ὑπουργοί του ἔχουν δώσει πολλὰ δείγματα, ὅτι δὲν τοὺς ἀρέσει ὁ ρόλος τῆς Ἰφιγένειας· θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι τόσα προβλήματα δὲν τὰ χωράει τὸ ἐλάχιστο μυαλό του…

Ἡ διετία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, παρὰ τὰ πρωτοφανῆ προβλήματα, συνοδεύεται ἀπὸ τόλμη· ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, χάρις στὴν διορατικότητα τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ ἐπιδεξιότητα τοῦ Κυριάκου Πιερρακάκη, προέχει· ἡ καθημερινότητά μας ἔχει ἀλλάξει ἄρδην, καθὼς γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία μας ἀποκτοῦμε ἰσότιμες καὶ δημιουργικὲς σχέσεις μὲ τὸ κράτος, ἴσως πιὸ ἐλεύθερες κι ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Περικλέους. Ἡ ἄλλη μορφὴ σχέσεων φέρει ταχύτητα καὶ εὐχάριστη διάθεση στὴν ἐκπλήρωση ὅλων τῶν δημοσίων ὑποχρεώσεών μας, μέσα ἀπ’ τὸ διαδίκτυο, ἔστω καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἐγγονῶν μας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὴν ψυχοφθόρα καὶ χρονοβόρα παλαιὰ διαδικασία ὡς ἁπλῆ ἀνάμνηση πλέον· ὁ πολίτης εἶναι ἄλλος τώρα, δὲν κατατρίβεται μὲ ἄσκοπες καὶ ἄχρηστες ἐνασχολήσεις, ἀλλὰ ἔχει τὴν ἄνεση τῆς δημιουργικῆς του ἐκφράσεως στὴν καθημερινότητά του. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι, ὄχι μόνο δὲν ἔχει ἀνάγκη τῶν πολιτικῶν καὶ κομματικῶν διαμεσολαβήσεων, ἀλλὰ καὶ θεωρεῖ προβληματικὲς τὶς σχέσεις αὐτὲς μαζί τους· ἡ ἀριστερὰ ἔχει τὸ χειρότερο πρόβλημα, ἐπειδὴ ἡ κομματική της στελέχωση ἧταν ὁ ζωτικὸς ὀμφάλιος λῶρος τῆς παρουσίας της. Ὅσες πολιτικὲς δυνάμεις διαθέτουν τὴν εὐαισθησία καὶ τὴν πνευματικὴ διαύγεια ἀναγνώσεως τῶν ἐξελίξεων, πέραν τῶν ἰδεολογικῶν τους δεσμῶν, ἔχουν τὴν ἄνεση ἐπικοινωνίας καὶ διαλόγου μὲ τοὺς λαούς τους. Οἱ ἄλλες χάνονται στὸ παρελθόν.